آیا همه رانندگان امکان بیمه‌پردازی در تأمین اجتماعی را دارند؟

به گزارش آتیه آنلاین، اکنون همه رانندگان امکان بیمه‌پردازی در تأمین اجتماعی را دارند اما برای هریک از این گروه‌ها پس از داشتن شرایط و با همکاری دستگاه‌های ذیربط همچون سازمان دهیاری‌ها و شهرداری‌ها و سازمان راهداری و حمل و نقل جاده‌ای این موضوع برای رانندگان درون و برون شهری امکانپذیر است. طبق آمارهای سازمان تأمین اجتماعی اکنون ۷۶۰ هزار راننده درون و برون شهری با استفاده از سهم ۵۰ درصدی دولت به عنوان کارفرما تحت پوشش خدمات این سازمان قرار دارند. براساس اعلام تأمین اجتماعی رانندگان درون و برون‌شهری با پرداخت ۲۷ درصد حق ‌بیمه می‌توانند از خدمات بیمه‌ای، درمانی و بازنشستگی این سازمان استفاده کنند. براساس قانون بودجه سال ۸۶ و سال‌های بعدی و پیش‌بینی بخشی از اعتبارات مربوط به حق‌بیمه سهم کارفرمایی رانندگان در بودجه سنواتی، رانندگان از ۱۳.۵درصد حق‌بیمه سهم هدفمندسازی یارانه‌ها برخوردارند و همین میزان از حق‌بیمه را رانندگان پرداخت می‌کنند. دولت به استناد ماده (۷) قانون بودجه سال ۸۶ مکلف به اختصاص بخشی از منابع حاصل از هدفمندسازی یارانه‌ها بابت پوشش بیمه افراد خاص جامعه مانند رانندگان است. بهره‌مندی رانندگان شاغل در ناوگان حمل و نقل عمومی و دسترسی آنها به خدمات متنوع سازمان تأمین اجتماعی از راهبردها و برنامه‌های اصلی این سازمان به شمار می‌رود. البته پس از تعیین تکلیف بند «ز» تبصره (۱۷) ماده واحده قانون بودجه سال ۱۴۰۱ کشور، منابع مالی مورد نیاز برای اجرای اقدامات و برنامه‌ریزی جدی در راستای پذیرش و پوشش بیمه‌ای رانندگان فعال در زمینه حمل و نقل عمومی کشور تأمین شده است و به واسطه اجرای این ماده قانونی امکان بیمه رانندگان فراهم شده است. رانندگان واقعی بیمه شوند یکی از مشکلاتی که اکنون برخی رانندگان به آن توجه ویژه دارند استفاده غیرواقعی برخی افراد با وجود راینکه راننده نیستند از خدمات بیمه‌ای سازمان تأمین اجتماعی است. رانندگان تاکسی در تهران که اکنون با گذشت سال‌ها فعالیت هنوز از خدمات بیمه‌ای تأمین اجتماعی بهره‌مند نیستند معتقدند افرادی که روزانه فعالیت جدی برای جابجایی مسافران با استفاده از تاکسی را دارند بیمه نیستند اما برخی دیگر از افراد بدون حتی داشتن خودروی حمل و نقل عمومی مانند تاکسی از این بیمه بهره‌مند هستند. برخی از آنها که پس از بازنشستگی به این شغل مشغول شده‌اند اعتقاد دارند باید با پالایش رانندگان، امکان بیمه رانندگان واقعی و فعال در عرصه حمل و نقل عمومی را فراهم کرد تا خدمتی به این قشر شود. رانندگان درون و برون شهری متولی خاص دارند بشیر عمرانی، مدیرکل نام‌نویسی و حساب‌های انفرادی سازمان تأمین اجتماعی درباره بیمه رانندگان، طرح پالایش آنان و نحوه ثبت‌نام رانندگان جدید برای بهره‌مندی از بیمه گفت: بیمه رانندگان مختص راننده درون شهری و برون شهری می‌شود و هرکدام از این گروه متولی خاص خود را دارند. عمرانی ادامه داد: برای بیمه رانندگان درون شهری باید از طریق سازمان شهرداری‌ها و دهیاری‌ها و رانندگان برون شهری امکان پیگیری از سازمان راهداری و حمل و نقل جاده‌ای وجود دارد. او اضافه کرد: برای موضوع بیمه رانندگان درون شهری براساس تفاهم‌نامه با سازمان شهرداری‌ها و دهیاری‌ها، اطلاعاتی از رانندگان دارای شرایط، پروانه کسب معتبر و گواهینامه رانندگی معتبر گرفته می‌شود که با توجه به اطلاعات از این دستگاه روند جایگزینی رانندگان جدید و رانندگان خروجی از ناوگان حمل و نقل را انجام می‌دهیم. شرط استفاده از بیمه رانندگان داشتن پروانه فعالیت معتبر است عمرانی بیان کرد: شرط اصلی استفاده از بیمه تأمین اجتماعی برای رانندگان درون و برون شهری داشتن فعالیت پروانه فعالیت معتبر در حوزه حمل و نقل است. مدیرکل نام‌نویسی و حساب‌های انفرادی سازمان تأمین اجتماعی گفت: به ازای هر خروجی و استفاده رانندگان غیرواقعی از بیمه سازمان، پالایش این افراد از سوی دستگاه‌های متولی انجام می‌شود و پس از این اقدامات با پذیرش راننده جدید، امکان برخورداری از معافیت ۵۰ درصدی برای رانندگان دارای شرایط امکانپذیر می‌شود. تأمین اجتماعی نقشی در شناسایی رانندگان ندارد عمرانی اضافه کرد: برای استعلام داشتن مجوز رانندگان جدید، سازمان مرجع به تأمین اجتماعی این موضوع را اعلام می‌کند، در مرحله نخست سازمان در زمینه شناسایی رانندگان واقعی یا حتی غیرواقعی نقشی ندارد. او با بیان اینکه سازمان‌های متولی همچون سازمان شهرداری‌ها و دهیاری‌ها و سازمان راهداری و حمل و نقل جاده‌ای باید رانندگان واقعی را شناسایی کنند و به تأمین اجتماعی معرفی و سپس این افراد از سوی سازمان تحت پوشش بیمه قرار می‌گیرند. وی به افرادی که به تازگی راننده شده پیشنهاد کرد که با سازمان شهرداری‌ها و دهیاری‌ها برای بیمه شدن مراجعه کنند و درخواست خود را به این سازمان ارائه دهند تا پس از بررسی تقاضای آنها برای استفاده از خدمات بیمه‌ای به تأمین اجتماعی معرفی شوند. امکان استفاده از بیمه اختیاری و صاحبان حرف و مشاغل آزاد برای رانندگان مدیرکل نام‌نویسی و حساب‌های انفرادی سازمان تأمین اجتماعی اضافه کرد: برای رانندگانی که تمایل دارند به طور کامل بیمه تأمین اجتماعی باشند این امکان با استفاده از بیمه ۲۷ درصدی و در قالب بیمه صاحبان حرف و مشاغل آزاد و اختیاری وجود دارد. او دربار ه برخی رانندگان که به صورت استیجاری با دستگاه‌های اجرایی فعالیت دارند، نیز اضافه کرد: باید این افراد با داشتن پروانه کسب معتبر به سازمان دهیاری‌ها و شهرداری‌ها مراجعه کنند تا بتوانند از خدمات بیمه‌ای بهره‌مند شوند تا کارفرمایان برای پرداخت حق بیمه این رانندگان، لیست آنان را به تأمین اجتماعی ارسال کنند. رانندگان اینترنتی باید از طریق تفاهم‌نامه بیمه شوند عمرانی درباه شرایط بیمه رانندگان تاکسی اینترنتی نیز گفت: رانندگان تاکسی اینترنتی شرایط آنها متفاوت است و سازمان متولی آنها باید با انعقاد قرارداد و تفاهم‌نامه با تأمین اجتماعی این امکان را فراهم کند. او ادامه داد: تاکنون برای برقراری بیمه این رانندگان جلساتی برگزار شده اما هنوز این موضوع به نتیجه نهایی نرسیده است و باید در قالب قرارداد و تفاهم‌نامه این رانندگان به صورت گروهی تحت پوشش تأمین اجتماعی قرار گیرند. مدیرکل نام‌نویسی و حساب‌های انفرادی سازمان تأمین اجتماعی اضافه کرد: در واقع راهکار اساسی برای بهره‌مندی این رانندگان از خدمات سازمان باید از طریق متولی آنها انجام شود. تمایل سازمان تأمین اجتماعی به بیمه همه رانندگان عمرانی تاکید کرد: سازمان تأمین اجتماعی تمایل به بیمه کردن همه رانندگان را دارد و استقبال ویژه برای استفاده این افراد از بیمه اختیاری و صاحبان حرف و مشاغل آزاد را داریم. وی با بیان اینکه هیچ محدودیتی برای بیمه رانندگان نداریم، افزود: رانندگانی که تمایل به بیمه‌پردازی در سازمان تأمین اجتماعی را دارند می‌توانند از این دو نوع بیمه استفاده کنند. به گفته او، همچنین برای بیمه رانندگان سرویس مدارس اگر این افراد مسئولیت حمل و نقل دانش‌آموزان را به عهده دارند، در صورت داشتن مجوز از مراجع ذیصلاح مانند دهیاری‌ها و شهرداری‌ و پروانه کسب فعال، می‌توانند از خدمات بیمه‌ای تأمین اجتماعی بهره‌مند شوند. قانون بیمه‌های اجتماعی رانندگان حمل‌ونقل بار و مسافر بین‌شهری در سال ۱۳۷۹ توسط مجلس شورای اسلامی ‌تصویب و آیین‌نامه اجرایی آن در نهم خردادماه سال ۱۳۹۰ به تصویب هیأت‌وزیران رسید.