چالش ۳۰ ساله بیمه شناورهای صیادی

میر سلیمان حسینی قائم مقام مدیر عامل و مدیر بازرگانی اتحادیه سراسری شرکت‌های تعاونی صیادی در گفت‌وگو با آتیه آنلاین با اشاره به چالش‌های ۳۰ ساله بیمه تکمیلی شناورها بیان کرد: بحث بیمه تکمیلی شناورها فراز و نشیب‌های زیادی داشته است. وی افزود: ما با بیمه‌های مختلفی برای حل مشکل صحبت کردیم با مدیر عامل بیمه مرکزی، ایران، البرز، دانا، دی و غیره جلسه داشتیم. با همه نشست داشتیم حتی یک فراخوان برای انجام بیمه تکمیلی دادیم و خود معاون یکی از وزرا هم به این قضیه ورود کرد که شناورها بیمه شوند اما به نتیجه نرسیدیم. حسینی گفت: قصد داشتیم شناورها را بیمه تکمیلی نفرات، آتش‌سوزی و خیلی از مسایل دیگر کنیم اما به دلیل حاشیه‌هایی که وجود داشت از این مسئله کنار کشیدیم. وی ادامه داد:تلاش ما این بود که یک بیمه متمرکز برای تمام شناورها داشته باشیم و بیمه در این قضیه حاکمیت و ورود کند اما به دلیل مسایل حاشیه‌ای که پیش آمد، تصمیم گرفتیم که تعاونی هر استان خودش با یکی از بیمه‌ها به نتیجه برسد و شناورهای خود را تحت پوشش بیمه قرار دهد. قائم مقام مدیر عامل اتحادیه سراسری شرکت‌های تعاونی صیادی عنوان کرد: در حال حاضر هر استان مستقل عمل می‌کند و اگر تعاونی‌های استانی نتوانند حقوق افراد تحت پوشش خود را از مسیر بیمه احیا کنند ما وارد مسئله خواهیم شد اما به این مسئله که تعاونی‌ها با کدام بیمه قرار داد ببندند، وارد نمی‌شویم. عملکرد متفاوت بیمه شناورها در استان‌های مختلف حسینی با اشاره به اینکه مسئله بیمه تکمیلی شناورها از سال ۷۳ هنوز حل نشده است، درباره وضعیت پوشش‌های بیمه تکمیلی و پاسخگویی به نیاز صیادان بیان کرد: وضعیت خدمات بیمه‌ای در بعضی استان‌ها خیلی خوب است و در برخی موارد ضعیف است. در برخی تعاونی‌ها مدیران عامل توانمند هستند و اگر حقی باشد، می‌توانند حقوق خود را احصا کنند و در برخی تعاونی‌ها ممکن است مدیر عامل توانایی کافی نداشته باشد که این حقوق را احیا کند. بنابراین نمی‌توانم به این سئوال یک پاسخ کلی بدهم. وی تاکید کرد: بیمه امکان خوبی برای صیادان و شناورها است و من به پوشش بیمه‌ای برای شناورها اعتقاد دارم اما باید نظارت خوبی بر روی عملکرد آنها باشد. مدیران عامل آموزش داده شوند که بیمه چیست و باید چه مسایلی را برای شناورهای بیمه شده پوشش بدهد. وظایف بیمه را باید به مدیران عامل تعاونی‌ها گوشزد کرد. قائم مقام مدیر عامل اتحادیه سراسری شرکت‌های تعاونی صیادی یادآور شد: باید در قراردادهای بیمه هر دو طرف قانع شوند. وی درباره میزان پرداخت حق بیمه توسط شناورها و حجم خسارات دریافتی گفت: این مسئله بستگی به میزان پرداخت حق بیمه و نوع قرارداد دارد. در چابهار میزان حق بیمه‌ها خیلی بالاست. به سمت خوزستان که می‌آییم میزان پرداخت حق بیمه کاهش می‌یابد زیرا شناورها کوچک‌تر می‌شوند و دریارَوی کمتر می‌شود. توان شناورها کاهش می‌یابد و به تبع آن تلفات کمتر هم دارند. حسینی افزود: هیچ کدام از بیمه‌ها تمام خسارات وارده به شناورها را نمی‌دهند. میزان پرداخت خسارت بستگی دارد که ناظر بیمه چه نظری بدهد و فردی که بیمه شده است، بتواند حق خود را بگیرد یا نه. متاسفانه ضوابط واحدی در رابطه با پرداخت خسارات توسط بیمه‌ها نیست و بیمه‌های مختلف با این مسئله برخورد متفاوت می‌کنند. به گفته وی، شناورهای صیادی در دنیا و ایران کمترین میزان خسارت را می‌بینند زیرا افراد شناور صیادی را سرمایه خود می‌دانند و مراقب بروز خسارت به آن هستند. قائم مقام مدیر عامل اتحادیه سراسری شرکت‌های تعاونی صیادی ادامه داد: شناورهای باری هرچه بیشتر بار بزنند، پول بیشتری گیرشان می‌آید. دریا و شناور خبر نمی‌کند، ممکن است شناور فرسوده باشد یا ملوان‌ها کوتاهی کنند و شناور خسارت ببیند. شناور باری ناچار است بار بیشتری حمل کند زیرا بر اساس میزان باری که می‌زند، پول می‌گیرد. وی افزود: شناور صیادی ظرفیتش ۵۰ تا ۱۰۰ تن است اما سه تن هم که بار گیر بیاورد، برایش کافی است. یعنی ۶ تا هفت درصد توانش را پر می‌کند. بنابراین با خطر مواجه نمی‌شود. استهلاک کمتری دارد و در تلاطم مهارش راحت‌تر است. خسارت شناورهای صیادی به مراتب کمتر از پرداخت حق بیمه به گفته حسینی، شناورهای صیادی حدود دو تا دو و نیم درصد خسارت می‌بینند که این رقم خسارت از میزان پرداخت‌های حق بیمه آنها به مراتب کمتر است. وی اضافه کرد:  پیشنهاد دادم که مثل P&I یک صندوق بزنیم، حق بیمه را از شناورها بگیریم و از آنجا که خسارت شناورها کمتر از حق بیمه پرداختی است، راه‌اندازی صندوق توجیه دارد. ما می‌توانستیم به صاحبان شناورها آموزش دهیم و ... اما اجازه اجرای این پیشنهاد را به ما ندادند. قائم مقام مدیر عامل اتحادیه سراسری شرکت‌های تعاونی صیادی درباره پرداخت خسارات ناشی از حمله دزدان دریایی گفت: برای پرداخت بیمه در آب‌های برون مرزی نیاز به مستندات زیادی هست. زیرا خارج از آب‌های ایران این اتفاق افتاده است. وی اضافه کرد: شناورهای چابهار سالانه هشت تا ۱۰ میلیارد تومان حق بیمه پرداخت می‌کنند و شناورهای آنها برای حوادث بیمه می‌شوند، منتهی باید برای دریافت خسارات ناشی از حمله دزدان دریایی به وزارت امور خارجه برویم و آنها بپذیرند که به شناور حمله شده است. کشورهای حاشیه تایید کنند. نیروی دریایی نیز بحث حمله را تایید کند و مسیرهایی از این دست باید طی شود. در نهایت باید با بیمه صحبت کنیم و این فرآیند طولانی را پشت سر بگذاریم. وی یادآور شد: ممکن است خیلی‌ها در رابطه با حمله دزدان دریایی صحنه‌سازی کنند، بنابراین باید حقی ناحق نشود. افرادی که در دریا حضور دارند آن‌قدر تبحر دارند که اگر اسیر نگیرند، کسی آنها را اسیر نمی‌کند. کسی که دریا می‌رود دو ماه از اجتماع دور است و این توانمندی را دارد که خود را در این دو ماه در یک کویر آبی حفظ کند.