طعم تلخ کرونا مشتری ندارد

به گزارش آتیه‌آنلاین، کرونا تاثیر جشمگیری بر رستوران ها و اغذیه فروشان گذاشته است؛ این در حالی است که غالب این اصناف پروتکل‌های بهداشتی را جدی می‌گیرند، اما با این وجود در برخی از اغذیه‌فروشی‌ها و رستوران‌ها هیچ خبری از مشتری نیست. «آتیه‌آنلاین» در گزارش پیش رو در گفت‌وگو با شماری از فست‌فودی‌ها، رستوران‌ها و کافه‌ها تأثیر کرونا بر وضعیت شغلی‌شان را مورد بررسی قرار داده است.  تلاش در جهت جلب اطمینان  حسین-‌ص مدیر یک رستوران در منطقه 7 تهران با اشاره به اینکه برای جذب مشتری از هر ترفندی بهره برده و شرایط را برای اعتماد مردم فراهم ساخته به خبرنگار ما می‌گوید: «طبق دستورالعمل‌های ابلاغی تمامی‌ کارکنان و آشپزهای رستوران‌ها مکلف به پوشیدن دستکش و کلاه شده‌اند و به صورت مداوم دست‌های‌شان را ضدعفونی می‌کنند. ما طبق ابلاغیه درجه سردخانه و یخچال را نیز افزایش داده‌ایم و حتی‌الامکان از مشتری‌ها پول نقد نمی‌گیریم و در عوض از کارتخوان استفاده می‌کنیم.» او ادامه می‌دهد: «کرونا ویروس کشنده‌ای است و همه از ترس ابتلا، حتی رعایت پروتکل‌ها از سوی ما را نمی‌پذیرند و ترجیح می‌دهند که به ما مراجعه نکنند. از سوی دیگر با توجه به اعمال محدودیت‌ها، امکان استخدام پیک موتوری هم نیست که بیرون‌بر داشته باشیم و به همین علت فروش ما کاهش محسوسی داشته است.» این رستوران‌دار می‌گوید: «ملک ما شخصی است و اجاره‌ای پرداخت نمی‌کنیم، اما بسیاری از رستوران‌ها -‌ به‌ویژه با ملک استیجاری- به دلیل کاهش محسوس مشتری و درآمد (و حتی ترس از ابتلا)  ترجیح می‌دهند رستوران‌شان را تعطیل کنند. در صورت آمارگیری، معلوم می‌شود که تعداد رستوران‌ها و ساندویچی‌های کوچک تعطیل شده نه‌تنها کم نیست بلکه بی‌شمار است.»  تجمیع اجاره و اقساط  صاحب یک ساندویچی فلافلی در منطقه نظام‌آباد هم می‌گوید: «فضای مغازه‌ام کوچک است و جای نشستن ندارد؛ اما پس از همه‌گیری، سفارش‌ها را از پشت محافظ نایلونی می‌گیرم و از ورود مشتریان جلوگیری می‌کنم.» ابراهیم-‌ش می‌گوید: «مشتری‌های من محلی هستند و پیش از کرونا خیلی درآمد خوبی داشتم، اما از یک سال اخیر کلاً تنظیم دخل و خرج‌ام به هم ریخته است. در کنار آن تعطیلی‌های اجباری هم زندگی‌ام را با مشکلات بسیاری از جمله تجمیع اجاره مسکن و تأخیر در سررسید پرداخت اقساط مواجه کرد.» صاحب این فلافلی با لحنی امیدوار ادامه می‌دهد: «خدا را شکر که این نیم متر فضا برای خودم است و کارگری هم نداشتم که ناگزیر به اخراج با او شوم.»  تأثیر صددرصد منفی کرونا  رامین حبیبی یکی از اغذیه‌فروشان خیابان مدنی می‌گوید: «قبل از کرونا فرصت سر خاراندن نداشتیم. تأثیر کرونا بر فروش شب عید دو سال اخیر وحشتناک بوده است؛ یعنی از همان زمان اگر قبلاً در روز 80 مشتری داشتیم به مرور کم و کمتر شد و اکنون بعضی روزها ۳۰ مشتری هم به ساندویچی مراجعه نمی‌کنند.»  او ادامه می‌دهد: «مجبور شدم که یکی از کارگران خوب‌ام را به جهت کاهش زیاد درآمدم و نبود توان پرداخت دستمزد از دست بدهم و الان خودم با دو کارگر دیگرم، خودمان را به آب و آتش می‌زنیم تا این ساندویچی تعطیل و زندگی‌مان نابود نشود.»  کرونا نابودم کرد  نریمان مرادی، صاحب کافه‌ای در منطقه 11 تهران می‌گوید: «از مهرماه سال 1397 فکر راه‌اندازی کافه در ذهن‌ام کلید خورد. کلی تحقیق و پیگیر گرفتن مجوزها و بازدید از مکان‌های مختلف شدم. سرانجام با گرفتن وام و اجاره این ملک، کافه خود را از بهمن ماه سال 1398 راه‌اندازی کردم اما در مدت کمتر از یک ماه با شیوع کرونا ورق برگشت و نه‌تنها کارم رونق نگرفت بلکه با ادامه این همه‌گیری و تعطیلی و اعمال محدودیت‌ها زندگی‌ام سخت و سخت‌تر شد. ماه‌های نخست از شدت فشار ناشی از بی‌درآمدی و اقساط وام‌هایی که گرفته بودم دچار افسردگی شدم.» وی ادامه می‌دهد: «فعالیت کافه من با دو کارگر آغاز شد و تا الان هم که خودم در کنار آنها مشغول گرداندن آن هستیم اگرچه پایان هر ماه برای پرداخت اجاره مغازه و دستمزد آنها دچار مضیقه می‌شوم اما دلم راضی نشده با آنها تسویه کنم.» هزینه سنگین خرید تجهیزات  مسئول صندوق یکی از فست‌فودهای منطقه 9 درباره تأثیر اعمال محدودیت‌ها بر وضعیت کسب‌وکارشان می‌گوید: «ما بیش از نیمی ‌از مشتریان‌مان را از دست داده‌ایم و با وجود کاهش درآمد و هزینه‌های بالا، تهیه ماسک و دستکش کارکنان را در اولویت قرار داده‌ایم و به صورت مداوم میز و صندلی و آشپزخانه نیز ضدعفونی می‌شوند.»  وی در پاسخ به اینکه موافق تعطیلی رستوران‌ها هستند یا نه، می‌گوید: «به هر حال هیچ چیز به اندازه سلامتی مهم نیست.  واقعاً وقتی ببینیم مشتری علائم بیماری دارد می‌ترسیم و ترجیح می‌دهیم کمتر در معرض خطر باشیم، اما وقتی به تأمین معیشت اعضای خانواده فکر می‌کنیم، تعطیلی ذهن‌مان را به هم می‌ریزد. با این اوضاع گرانی و هزینه‌های بالا، همه جوره تحت فشار هستیم و کرونا هم به آن افزوده شده است.»  از زبان مشتریان کم‌رونقی رستوران‌ها و کافه‌ها را حسین‌پور که به فراخور کارش هر روز در بازار بزرگ تهران است، تأیید می‌کند و به «آتیه‌آنلاین» می‌گوید: «اوایل این ویروس جدی گرفته نشد و صاحبان رستوران‌ها هم باور نداشتند که روزی با تعطیلی اجباری مواجه شوند اما به مرور با اعلام آمار مرگ‌ومیرها و اجرای دستورالعمل‌ها ناگزیر برای حفظ جان خودشان هم که شده گویی از تعطیلی استقبال کردند.» وی ادامه‌دار بودن این همه‌گیری را در خسارت‌بار بودن همه‌جانبه آن مؤثر می‌داند و ادامه می‌دهد: «در گفت‌وگو با برخی از رستورانداران بازار نیز همه به اتفاق به این موضوع اشاره می‌کنند که تعطیلی در شرایطی که ما با موقعیت غیرقابل پیش‌بینی و ادامه‌دار مواجه هستیم، منطقی نیست و بسیار زیانبار است. بسیاری از رستوران‌های بازار و دیگر مناطق شهر تهران این کم‌رونقی را تجربه می‌کنند و همه از تبعات این ویروس که با گرانی‌های روزافزون موادغذایی موردنیازشان همراه شده، ‌نالانند.» مهین داوری، روزنامه‌نگار