زندگی بسیاری از افراد میان چند نقش و مسئولیت تقسیم می‌شود: کار و درآمد، خانواده، مراقبت از دیگران، استراحت، روابط اجتماعی، یادگیری و اوقات فراغت. وقتی فشار و زمان موردنیاز کار به اندازه‌ای افزایش پیدا می‌کند که انجام دیگر بخش‌های زندگی دشوار شود، مسئله «تعادل کار و زندگی» مطرح می‌شود.
داده‌های تازه گزارش گذران وقت مرکز آمار ایران از چهار ساعت زمان آزاد شهروندان خبر می‌دهد؛ اما این نکته بیش از آنکه از بهبود رفاه حکایت کند، می‌تواند نشانه افت مشارکت در بازار کار و کوچک‌شدن پایگاه بیمه‌پردازان کشور باشد.
دسترسی به اوقات فراغت و فعالیت‌های فرهنگی به معنای برخورداری هم‌زمان از زمان آزادِ رها از دغدغه‌های معیشتی و همچنین امکانات، فضاها و ابزارهای ملموس برای بهره‌مندی از هنر، ورزش، سرگرمی و آفرینش‌های فکری است.
