ایمان واقفی جامعهشناس و پژوهشگر شهری میگوید حصارکشی فقط کشیدن نرده دور یک فضای عمومی نیست. گاهی حصار یعنی تعیین اینکه چه کسی حق دارد در میدان و خیابان حضور داشته باشد و چه کسی نه. به گفته او مسئله از جایی آغاز میشود که مدیریت شهری بخواهد برای همه شکلهای حضور در شهر برنامهریزی کند. در چنین وضعیتی میدان و خیابان از فضای زندگی جمعی به فضایی برای حضورهای کنترلشده تبدیل میشوند که برخی سبکهای زندگی امکان نمایش پیدا میکنند و بقیه باید از صحنه کنار بروند.
خانواده، در دل زندگی روزمره و میان شلوغی شهر، همچنان یکی از پایدارترین مصداقهای همراهی افراد جامعه است. این گزارش تصویری، حضور خانوادهها در سطح شهر را به تصویر میکشد؛ لحظههایی ساده از کنار هم بودن، قدم زدن، مکث کردن و زندگی کردن در فضایی که مفهوم خانواده را از چهاردیواری خانه، به خیابانهای شهر آورده است.
