نسلکشی فقط در میدانهای اعدام و آمار قربانیان خلاصه نمیشود؛ خانهها، خیابانها، کتابخانهها و حتی رودخانهها نیز هدف قرار میگیرند. تجربههای جهانی نشان میدهند چگونه شهرکشی بهعنوان بعدی پنهان اما تعیینکننده، حافظه، زیست روزمره و امکان بازگشت به زندگی را نابود میکند. این تجربهها با تجربه جنگ ۱۲ روزه هم پیوند دارند.
پس از جنگ ۱۲ روزه، بسیاری از بیماران روانپزشکی نیز روند درمان خود را از دست دادهاند. روانشناسان هشدار میدهند که در ماههای پساجنگ، خطر ماندگاری اختلالات روانی و افزایش گرایش به مصرف مواد بهطور جدی بالا میرود.
در شهری که هر روزش با حادثهای تازه تعریف میشود، حالا آمار تازهای از زبان رئیس سازمان مدیریت بحران تهران منتشر شده است: ۹۰ درصد ساختمانهای آسیبدیده در جنگ ۱۲ روزه تعیین تکلیف شدهاند.
پس از جنگ هنوز به روزهای عادی بازنگشتهایم و اقتصاد ایران همچنان درگیر بحران است. شناخت این بحرانها نیازمند دادههای دقیقی است که جایشان خالی است.
