انزوای افراد و کاهش نشاط اجتماعی در ایام کرونایی

سیمین کاظمی  در گفت‌وگو با آتیه‌آنلاین، در پاسخ به پرسش عوامل موثر در کاهش و افزایش رضایت‌مندی اجتماعی اظهار کرد: پارامتر اصلی در جهت افزایش نشاط اجتماعی، رضایت اجتماعی است. هر چه رضایت اجتماعی بالاتر باشد، نشاط اجتماعی هم سطح بالاتری پیدا می‌کند و در نهایت در سلامت اجتماعی خود را نشان می‌دهد بنابراین  رضایت اجتماعی زمانی حاصل می شود که شخص از زندگی خود و از روابط با دیگران و محیط اجتماعی‌اش احساس خشنودی و خرسندی داشته باشد. همچنین برخوردار بودن از منابع کافی و دسترسی عادلانه به امکانات عمومی، رفاه اقتصادی، روابط اجتماعی مثبت و موثر و احساس امنیت و اعتماد زمینه ساز رضایت اجتماعی هستند. وی با اشاره به اینکه «رضایت اجتماعی و مولفه‌های آن ممکن است در گذر زمان دچار تغییر و تطور شوند»، افزود: در جوامع کنونی دولت‌ها و سیاست‌های آن‌ها نقش مهمی در رضایت اجتماعی دارند. در جامعه‌ای که رفاه اجتماعی وجود دارد و توزیع ثروت عادلانه است، عدالت اجتماعی محقق شده، آزادی‌ها و حقوق فردی و اجتماعی افراد رعایت می‌شود، دولت و ارکان آن پاسخگو هستند و امکان نقد فراهم بوده و مکانیسم‌های تعبیه شده برای اصلاح جامعه، احساس رضایت اجتماعی را افزایش می‌دهد. در چنین جامعه‌ای فرد نسبت به جامعه احساس تعلق و مسئولیت دارد و همبستگی اجتماعی و مشارکت اجتماعی در آن جامعه قوی‌تر و بیشتر است، عکس آن در جامعه ای با نابرابری‌های اجتماعی و محرومیت‌های مختلف و متعدد، تضعیف روابط و اعتماد عمومی و فقدان پاسخگوییِ دولت، رضایت اجتماعی کمتر خواهد شد. این پزشک جامعه‌شناس با تاکید بر تاثیر مستقیم کرونا در میزان نشاط اجتماعی ادامه داد: کرونا به دو طریق رضایت اجتماعی را کاهش داده است، اول اینکه، بنا به ملاحظات پزشکی دوره همه‌گیری و محدودیت‌های اعمال شده، روابط بین فردی و فعالیت‌های اجتماعی را کاهش داده و منجر به انزوای افراد شده است که خود احساس رضایت و نشاط را کاهش داده است. دوم اینکه به علت مشکلات اقتصادی دوره همه‌گیری و تشدید فقر و محرومیت، رضایت از زندگی را در افراد کاهش داده است؛ البته در جامعه‌ای که از قبل مشکلات اقتصادی و اجتماعی مزمن یا به بیان دیگر بیماری زمینه‌ای اقتصادی و اجتماعی داشته، بحران همه‌گیری با آسیب‌های بیشتری همراه است. کاظمی در بیان راهکار عاجل در مقابله با آثار اجتماعی کرونا گفت: مشخصا لازم است هر چه سریعتر برای کنترل همه‌گیری اقدام شود و از طریق تامین ایمنی عمومی با واکسیناسیون زمینه برای کاهش محدودیت‌های اعمال شده بر روابط و فعالیت‌های اجتماعی برداشته شود.  مهمتر از آن لازم است جامعه به سمت برابری، رفاه و دموکراسی حرکت کند تا بتوان انتظار داشت رضایت اجتماعی و نشاط شکل بگیرد.