چرا باید به تیم ملی خوش‌بین باشیم؟

به گزارش آتیه آنلاین، «اگر چه روی کاغذ کار تیم‌ ملی برای صعود به مرحله بعدی مقدماتی جام‌ جهانی بسیار دشوار است اما دست‌ کم به‌ چهار دلیل امیدواریم این تیم بتواند با غلبه بر همه مشکلات، مسیرش را به سمت موفقیت هموار کند. حتی اگر امتیاز کم داشته باشیم، زمان را از دست داده باشیم و روند آماده‌سازی تیم ملی چنگی به دل نزند، باز نشانه‌های زیادی وجود دارد که ثابت می‌کند خوش‌بینی ما به تیم‌ ملی چندان بیراه نیست. این تیم می‌تواند کارهای بزرگی انجام بدهد و رویای صعود را دوباره زنده کند. اعتماد متقابل بازیکنان تیم‌ ملی این روزها تمرینات شاد و مفرحی در جزیره کیش دارند. عمده بازیکنان دعوت‌شده فصل موفقی را پشت‌ سر گذاشته‌اند و به همین دلیل از روحیه خوبی برخوردارند. از این نظر شرایط تیم‌ ملی قابل مقایسه با مسابقات دور رفت نیست و به‌ نظر می‌رسد بازیکنان با این شور و حال کار راحت‌تری برای به زانو درآوردن بحرین و عراق خواهند داشت. مسائل روحی و روانی در فوتبال بسیار مهم هستند. دراگان اسکوچیچ هر اشکالی داشته باشد دست‌ کم تلاش کرده از این حیث فضای خوبی در تیم‌ ملی حاکم کند. این‌ طور به‌ نظر می‌رسد که مربی کروات موفقیت نسبی هم به دست آورده است. بازیکنان او را دوست دارند و در موردش مصاحبه‌های مثبت انجام می‌دهند. در این برهه زمانی این مهم‌ترین چیزی است که لازم دارید؛ اعتماد متقابل بین بازیکنان و مربی. توازن فنی حقیقت آن است که تیم ملی از نظر فرم فنی و بضاعت انسانی، قالبی متوازن و متعادل دارد. ما دروازه‌بان خوبی داریم، همین‌طور مدافعان و هافبک‌هایی که با تجربه و توانا هستند. شاید فقط کمی در جناحین خط دفاعی جای بحث وجود داشته باشد؛ چراکه میلاد محمدی را مدت‌هاست ندیده‌ایم و صادق محرمی هم با چندین ماه مصدومیت مواجه بوده است. نقطه قوت اصلی تیم‌ ملی را هم باید خط حمله آتشین آن دانست. حضور بازیکنانی مثل مهدی طارمی، سردار آزمون، علیرضا جهانبخش و ... در این تیم قطعا مایه نگرانی رقبا خواهد بود. تیم فعلی بالانس و منظم به‌ نظر می‌رسد. بچه‌های ما میدان‌هایی دیده‌اند که بسیاری از بازیکنان عراق و بحرین در خواب هم نمی‌بینند. این تجارب بالاخره یک جا باید به کار بیاید و البته که مسابقات مهم پیش رو بهترین مجال برای خودنمایی ستاره‌های ایرانی است. زخم‌خورده و عبرت‌دیده تیم‌ ملی فعلی یک تفاوت مهم دیگر هم با مسابقات رفت دارد. این تیم حالا باتجربه شده و می‌داند که نباید هیچ حریفی را دست‌ کم بگیرد. شاید اگر ما می‌دانستیم که در چنین برزخی گرفتار خواهیم شد، در دور رفت آن‌ طور بی‌محابا و سهل‌انگارانه امتیاز از دست نمی‌دادیم. شاید هم دو پیروزی آسان برابر هنگ‌کنگ و کامبوج باعث شد بازیکنان تیم‌ ملی تصور کنند برابر بحرین و عراق از پیش برنده هستند. این دو تیم اما درس سخت و دردناکی به ایران دادند و ما را در وضعیتی گرفتار کردند که حالا برای صعود نیاز به امتیازات کامل داریم. شاگردان اسکوچیچ زخم‌خورده هستند حواس‌شان جمع است که کوچک‌ترین لغزش برابر این رقبای حیثیتی می‌تواند غیر قابل جبران باشد. این تیم دیگر مثل دور رفت آسان‌گیری نخواهد کرد و خواهید دید که بازیکنان با تمام توان و تمرکز برای صعود می‌جنگند. لبالب از انگیزه هر بازیکنی برای درخشش در تیم‌ ملی از حداکثر انگیزه برخوردار است. با این حال وقتی پای جام‌ جهانی در میان باشد این انگیزه چند برابر خواهد شد. بسیاری از بازیکنان تیم‌ ملی طی روزهای گذشته به وضوح ادعا کردند اگر این تیم از راهیابی به جام‌ جهانی محروم شود یک نسل درخشان در فوتبال ایران رو به نابودی می‌رود. سرنوشت این تیم حالا دست خود بچه‌هاست و آنها هر کاری که می‌کنند، جز برای تیم‌ ملی، برای بهبود آینده خودشان هم هست. ستاره‌های ایرانی می‌دانند که این آخرین فرصت برای نجات تیم‌ ملی است، در غیر این صورت باید مسابقات جام‌ جهانی قطر را از تلویزیون تماشا کنند. پیشنهادهای بهتر و آینده درخشان‌تر در صورت حضور در جام‌ جهانی از راه خواهد رسید؛ بنابراین امروز می‌توانید فردا را بسازید. در نزدیک‌ترین جام‌ جهانی به جغرافیای ایران، حیف نیست تیم ما نباشد؟