تغییرات اقلیمی و انفجار جمعیت موشها در کلانشهرها
خیابانهای جهان آرامآرام به جولانگاه ارتش خاکستری موشها بدل میشود. در سایه زمستانهای زودگذر و تابستانهای طولانی تکثیر این جوندگان بیوقفه ادامه دارد. اکنون شهرهایی مثل آمستردام، نیویورک و تورنتو جمعیت زیادی از موشها را در خود دارند.
مشاهده موشها در خیابانها و محلههای بسیاری از شهرهای جهان حالا به صحنهای آشنا تبدیل شده است. مطالعهای تازه نشان میدهد افزایش دما در نتیجه تغییرات اقلیمی، موجب «طوفانی ایدئال» برای رشد جمعیت این جوندگان شده و شرایط را برای تکثیر بیوقفه آنها مهیا ساخته است. این پژوهش که برای نخستینبار در یک بررسی جامع شکایات مردمی نسبت به موشها را بررسی کرده است، وضعیت ۱۶ شهر را تحلیل کرده است. هرچند برخی کلانشهرهای مهم مانند لندن و پاریس به دلیل نبود داده کافی کنار گذاشته شدند، اما یافتهها الگویی روشنگر برای درک آینده شهرها در مواجهه با این تهدید به شمار میرود.
شتاب بیسابقه رشد در شهرهای پرجمعیت
براساس نتایج، آمستردام آلودهترین شهر اروپایی از نظر جمعیت موشهاست و از نظر شتاب رشد بلافاصله پس از نیویورک در رتبه پنجم جهان قرار دارد. در آمریکای شمالی، واشنگتن و سانفرانسیسکو بیشترین گزارش مشاهده موش را ثبت کردهاند و پس از آن تورنتو و نیویورک قرار دارند. روند صعودی در واشنگتن ۵۰ درصد بیشتر از نیویورک گزارش شده است. در مقابل تنها سه شهر نیواورلئان، لوئیزویل و توکیو کاهش معناداری در آمار گزارشها داشتهاند که در این میان، نیواورلئان با بیشترین افت رکورددار است.
تغییرات اقلیمی و شهرنشینی؛ دو موتور محرک
تحلیل آماری پژوهشگران نشان میدهد کمی بیش از ۴۰ درصد از این روند افزایشی ناشی از گرمایش زمین در اثر سوزاندن سوختهای فسیلی است. جاناتان ریچاردسون، زیستشناس دانشگاه ریچموند و نویسنده اصلی تحقیق میگوید کوتاهتر شدن زمستان و طولانیتر شدن بهار و پاییز، بازه فعالیت موشها را تا چند هفته افزایش میدهد. فرصتی که به معنای جستوجوی بیشتر برای غذا و احتمال یک یا دو چرخه اضافی زادآوری در سال است. از آنجا که هر موش ماده میتواند ماهانه هشت تا ۱۶ نوزاد به دنیا آورد، حتی یک ماه اضافه معادلهای برای رشد انفجاری جمعیت رقم میزند. این روند، همراه با رشد شهرنشینی و تراکم بالای جمعیت انسانی که منابع غذایی و پناهگاههای بیشتری فراهم میکند، به موج تازهای از تکثیر موشها دامن زده است.
سلامت عمومی زیر سایه تهدید خاکستری
کارشناسان هشدار میدهند که افزایش جمعیت موشها پیامدهایی فراتر از نارضایتی عمومی دارد؛ از انتقال بیماری و آلودگی مواد غذایی تا آسیب به زیرساختها، ایجاد آتشسوزی و حتی تأثیر بر سلامت روان ساکنان. این پژوهش که بر اساس دادههای چندساله و گزارشهای ثبتشده انجام شده، از نخستین تلاشهای جامع برای پایش جمعیت موشهای شهری به شمار میرود. تجربه شهرهایی که روند کاهشی داشتهاند نشان میدهد راهکار مؤثر، پیشگیری و آموزش است، نه صرفاً تلهگذاری و سمپاشی. به عنوان نمونه، نیواورلئان با کارزارهای آموزشی و مدیریت منابع غذایی قابلدسترس، موفق به کاهش چشمگیر جمعیت موشها شده است. نیویورک نیز با جایگزینی کیسههای زباله خیابانی با مخازن ضدموش و تشکیل گروه ویژه «NYC Rat Pack» تلاش کرده است این روند را مهار کند. با این حال، پژوهشگران تاکید میکنند که حذف کامل موشها نه ممکن است و نه واقعبینانه، بلکه مدیریت پایدار جمعیت آنها، تنها مسیر قابلدستیابی برای کلانشهرهای در حال گرمشدن و پرجمعیت خواهد بود.
