سعید محمد، پدیده جدید کاندیداتوری

به گزارش آتیه آنلاین شاید هنوز برای پیدا کردن پدیده انتخابات زود باشد. اما قطعا و بی تردید تا اینجا می توان "سعید محمد" را پدیده کاندیداهای ریاست جمهوری دانست. کسی که شش ماه پیش کمتر کسی حتی نامش را به درستی می دانست، اکنون در قواره یکی از کاندیداهای ریاست جمهوری ظاهر شده است. کاندیدایی که بسیاری او را احمدی نژاد مدل ۱۴۰۰ و یا جایگزینی برای قالیباف می دانند. جوانترین کاندیدا سعید محمد متولد ۱۳۴۷ است و فعلا جوانترین نامزد انتخابات ریاست جمهوری است که برای این پست اعلام حضور کرده است. آقای محمد از دانشگاه تربیت مدرس، دکترای عمران (گرایش راه و ترابری) دارد و بنا بر آنچه در زندگینامه‌ی منتشر شده‌ی آقای محمد در فضای مجازی آمده است، او در سال ۲۰۱۴ میلادی «موفق به کسب تندیس برنز جایزه بین‌المللی پروژه برتر در سطح مگاپروژه‌ها از انجمن بین المللی مدیریت پروژه (IPMA) شد». همچنین کسب لوح تقدیر جایزه تعالی منابع انسانی از انجمن ملی منابع انسانی ایران در سال ۱۳۹۳؛ کسب رتبه دوم در جایزه ملی مدیریت دانش (MAKE) در سال ۱۳۹۳؛ کسب لوح تقدیر حامیان زمین از اجلاس جهانی حامیان زمین سال ۱۳۹۲؛ کسب لوح تقدیر از وزیر نیرو در جشن خودکفایی صنعت سدسازی در سال ۱۳۹۱؛ برگزیده در همایش برترین مدیران جهادی در عرصه سازندگی کشور در سال ۱۳۹۴ از دیگر افتخارات اوست.  نظامی با لباس شخصی سعید محمد اولین رئیس قرارگاه خاتم الانبیا است که سابقه حضور در جنگ را ندارد و به نوعی نماینده تکنوکراسی در سپاه محسوب می‌شود. از طرف دیگر او برخلاف فرماندهان پیشین قرارگاه سازندگی سابقه نظامی‌گری زیادی هم ندارد و با وجود اینکه در سپاه پاسداران حضور داشته، او را با القاب نظامی نمی‌شناسند. رسانه‌های وابسته به سپاه پاسداران از عنوان دکتر برای معرفی او استفاده می‌کنند و او با لباس نظامی در محل کار خود حاضر نمی‌شود. در حالی که فرماندهان پیشین قرارگاه خاتم عموما از نظامیان باسابقه و حرفه‌ای بودند، در رزومه‌ای که برای سعید محمد ذکر شده است هیچ ردی از فعالیت نظامی دیده نمی‌شود. پیش از سعید محمد، محمد وفایی، محمد باقر قالیباف، حسن دانایی‌فرد، عبدالرضا عابد، رستم قاسمی، ابوالقاسم مظفری، عبادالله عبداللهی که همگی از فرماندهان دفاع مقدس بودند، فرماندهی قرارگاه خاتم سازندگی را برعهده داشتند. او همچنین عضو انجمن تونل ایران و نظام مهندسی تهران است از سال ۱۳۸۶ تا ۱۳۹۳  مدیرعامل گروه «سپاسد» قرارگاه سازندگی خاتم الانبیاء سپاه بوده که ماموریت آن اجرای پروژه‌های بزرگ ملی سدسازی است. رضاخان حزب‌اللهی یا غیر حزب‌اللهی سایت اصلاح طلب بهار در مطلبی که شهریور ماه امسال درباره رضاخان حزب اللهی نوشته بود، به سعید محمد اشاره کرده و توضیح داده بود چهره های عمدتاً اصولگرا بر این باورند که رییس جمهور آینده ایران باید فردی عملگرا، جوان، انقلابی و احتمالاً نظامی باشد. آنها مدت هاست که بر این باورند تنها یک «رضاخان حزب اللهی» می تواند شرایط فعلی کشور را سرو سامان دهد. اما تا پیش از رسیدن قالیباف به ریاست مجلس یازدهم این «محمدباقر قالیباف» بود که خودش را لایق صفت «رضاخان حزب اللهی» می دانست. او سال ۸۴ در جمع اعضای جامعه الرضا خود را رضاخان حزب اللهی نامیده بود. هر چند که بعداً این اظهار نظر از سوی نزدیکانش تکذیب شد. کناره گیری، اخراج یا استعفا اما آنچه سعید محمد را از حدس و گمان برای نامزدی به یک نامزد بالفعل تبدیل کرد، کناره گیری او از قرارگاه خاتم الانبیا بود. او دو روز پیش در تاریخ ۱۷ اسفند ۱۳۹۹ برای حضور در انتخابات ۱۴۰۰ از قرارگاه سازندگی خاتم‌الانبیا استعفا کرد و سرلشکر حسین سلامی فرمانده سپاه پاسداران پس از قبول این استعفا، او را به عنوان مشاور خود منصوب نمود. آقای محمد دو روز پیش در توییترش نوشت: «از آنجا که احتمال دارد بدلیل حضور اینجانب در فضای انتخاباتی شائبه هایی متوجه نهاد مقدس سپاه شود در راستای صیانت از سپاه و قرارگاه انقلابی - جهادی خاتم الانبیاء، از سمت خود استعفاء می دهم.» او پس از این استعفا در مشهد برای حضور در انتخابات ریاست جمهوری ۱۴۰۰ اعلام کاندیداتوری کرد. در ویدئویی که منتشر شده است آقای محمد می‌گوید راه سختی در پیش دارد اما محکم جلو خواهد رفت. البته بسیاری معتقدند، آقای محمد در واقع کاندیدای شهرداری تهران برای اصولگرایان است و حضور در انتخابات ریاست جمهوری، به نوعی برای شناساندن او به جامعه صورت می‌گیرد. اما فعلا به نظر می‌رسد جدال بین اصولگرایان در پنج جناح بین حامیان آقایان رئیسی، قالیباف، جلیلی، رضایی و محمد در جریان است. محمد مهاجری روزنامه نگار، در یادداشتی کوتاه درباره دیدارش با سعید محمد چنین نوشته است: «می خواهم بدانم قرار است به نفع چه کسی یا جریانی کنار برود. جوابش کوتاه است: «هرکس دغدغه گام دوم را داشته باشد و جوانگرایانه دنبالش کند، جایم را به او می دهم.» مفهوم حرفش صریح است: «کنار رفتنی نیستم، لااقل با کاندیداهایی که الان اسمشان مطرح است.» آنچه را از او در ذهنم هست مرور می‌کنم و تبدیلش می‌کنم به یک یادداشت کوتاه در ذهنم. می‌نویسم: او را باید جدی گرفت. حتی اگر مخالف ورود نظامیان باشیم، حتی اگر عملکرد گذشته اش برای‌مان روشن نباشد؛ حتی اگر رفتار شورای نگهبان در برابر او قابل پیش بینی نباشد؛ حتی اگر تخریبهای فعلی علیه او را ویرانگر بدانیم، حتی اگر نخواهیم به او رای بدهیم، حتی اگر ندانیم در زمین کدام جناح بازی می کند، نمی توان از این نکته غافل ماند که او می تواند یکی از پدیده های ۱۴۰۰ باشد.»