درمان آسیب‌های نخاعی با کمک فناوری جدید ایمپلنت

به گزارش آتیه‌آنلاین به نقل از ایسنا، ابداع ایمپلنت‌هایی که به یک منبع نیروی پایدار نیاز دارند اما بدون سیم کار می‌کنند، ایده‌ای است که به نظر می‌رسد زمان اجرای آن فرا رسیده باشد. بدین ترتیب، زمان اجرای روش‌های درمانی که به چندین ایمپلنت هماهنگ نیاز دارند نیز فرا رسیده است. اکنون مهندسان دانشگاه رایس در آمریکا که ایمپلنت‌هایی را برای ایجاد تحریک الکتریکی در افراد مبتلا به آسیب نخاعی ابداع کرده‌اند، روش‌ خود را توسعه داده‌اند تا بتوانند نیروی محرک‌های زیستی را به واسطه یک فرستنده تامین کنند و به برنامه‌ریزی آنها بپردازند. این گروه پژوهشی، ایمپلنت‌هایی به نام MagNI ابداع کرده‌اند که در اوایل سال گذشته، به عنوان محرک‌های احتمالی نخاع معرفی شدند. برای تامین نیرو و برنامه‌ریزی این ایمپلنت‌ها، نیازی به سیم نیست. این بدان معناست که سیم‌ها نباید به پوست بیمار نفوذ کنند زیرا این شرایط، خطر عفونت را به همراه دارد. یک راه حل دیگر که در بسیاری از ایمپلنت‌های مبتنی بر باتری به کار می‌رود، قرار دادن آنها در بدن به واسطه جراحی است که هر چند سال یکبار انجام می‌شود. آزمایش‌های این محققان نشان داد که یک میدان مغناطیسی به واسطه یک فرستنده مبتنی بر باتری که بیرون از بدن قرار دارد، می‌تواند به تامین نیرو یا برنامه‌ ریزی دو یا چند ایمپلنت حداقل ۶۰ میلی‌متری بپردازد. کایوان یانگ محقق ارشد این پروژه گفت: برنامه‌ ریزی ایمپلنت‌ها، آنها را قادر می‌سازد تا چندین ضربان‌ ساز بی‌سیم را در بخش‌های جداگانه‌ای از قلب بیمار راه‌اندازی کنند. وی افزود: ما نشان داده‌ایم که می‌توان ایمپلنت‌ها را برنامه‌ریزی کرد تا تحریک آنها طبق الگوی هماهنگی صورت بگیرد. ما همه ابزارها را مانند یک سمفونی هماهنگ می‌کنیم. این کار، آزادی بیشتری را در حوزه درمان در حوزه نخاع و هم در حوزه قلب برای ما فراهم می‌کند. پایگاه اینترنتی یورک الرت، این محققان ایمپلنت‌های کوچک خود را روی نمونه‌های بافت ارگانیسم‌های زنده و جوندگان آزمایش کردند. آزمایش‌ها نشان دادند که این ابزارهای کوچک حداقل طی یک فاصله کوتاه می‌توانند ارگانیسم‌ها را برای فعال‌ سازی یک برچسب فلورسنت در واکنش به سیگنال‌های الکتریکی تحریک کنند و واکنشی را در عصب سیاتیک جوندگان به وجود بیاورند. یانگ گفت: پژوهش در زمینه بازسازی نخاع نشان می‌دهد که تحریک ارگانیسم‌ها طبق یک الگوی خاص، به بازیابی سیستم عصبی کمک خواهد کرد. در حال حاضر، هیچ ابزار قابل پیوندی وجود ندارد که بتواند این کار را انجام دهد.