در وزن غیرتخصصی‌ام صاحب مدال طلا شدم

به گزارش آتیه‌آنلاین، رقابت‌های وزنه برداری قهرمانی آسیا که به نوعی مسابقات گزینشی المپیک ۲۰۲۱ نیز به شمار می‌رود، برگزار شد. رضا دهدار که در این مسابقات توانست مدال طلای یک ضرب را از آن خود کند درباره وضعیت خود در گفت‌وگو با آتیه آنلاین، اظهار کرد: از اینکه در رقابتی شرکت کردم که رقبای نامدار و اسم و رسم‌داری مثل فارس الباخ قطری در آن روی تخته رفت بسیار خوشحالم. این وزنه‌بردار قطری‌ها از حق نگذریم وزنه‌بردار جوان و فوق‌العاده توانمندی است که بارها رکوردهای دنیا را شکسته و خودش را به عنوان مدعی کسب مدال طلای ۹۶ کیلوگرم المپیک توکیو معرفی کرده است.خوشحال بودم که می‌توانم رقابت خوبی با این وزنه‌بردار داشته باشم. وی درباره این موضوع که در مسابقات ازبکستان به جای وزن خود یعنی ۹۶ کیلوگرم، در وزن ۱۰۲ کیلوگرم رقابت کرد، اظهار داشت: تلاش من همیشه این بوده است که در اردوی تیم ملی صفر تا صد تحت اختیار کادرفنی و سرمربی تیم باشم و خودم را تابع تصمیمات کادر فنی می‌دانم. در تاشکند هم روز مسابقه و در زمان وزن کشی من وقتی روی باسکول وزن کشی رفتم به زور و با لباس ۹۷ کیلوگرم بودم اما چون سرمربی تیم صلاح دید که من در ۹۶ کیلوگرم وزن کشی نکنم یک وزن بالاتر در دسته وزنی ۱۰۲ کیلوگرم همراه با رسول معتمدی به مصاف رقبای خود رفتیم. این موضوع را بدون چون و چرا پذیرفتم و هیچ اعتراضی هم به داستان نداشتم. دهدار به ناکامی‌اش در حرکت دو ضرب اشاره کرد و  ادامه داد: در زمان مسابقه هم هر چه مربیان گفتند بدون معطلی پذیرفتم و انجام دادم اما در حرکت آخر دوضربم چون پشت صحنه و قبل از روی تخته آمدن خوب ریکاوری نشدم و کم آوردم. این موضوع موجب شد که نتوانستم وزنه ۲۱۹ کیلویی را که حکم مدال برنز دوضرب و مجموع را برایم داشت مهار کنم. البته من می‌توانستم با چند کیلو پایین‌تر از ۲۱۹ هم مدال مجموع و دوضرب خود را مسجل و تثبیت کنم اما چون در تمرینات بیش از این وزنه‌ها را مهار کرده بودم می‌خواستم آمادگی خود را به رخ رقبا بکشانم. در مجموع خوشحالم که حداقل با طلای یکضرب و عملکرد خوبی که در وزن غیرتخصصی خود داشتم به بخشی از هدفی که در این مسابقات داشتم دست پیدا کردم. قهرمان وزنه‌برداری مسابقات جهانی ۲۰۱۹ تایلند در خصوص اینکه چطور با آسیب دیدگی سنگینی که از ناحیه کتف و زانو داشت موفق شد به مدال طلا برسد، گفت:  من ۶ ماه تمام شب و روز تلاش کردم تا با گذراندن دوره درمانی بتوانم روی تخته برگردم و تمریناتم را دنبال کنم. در این ۶ ماه خیلی شرایط برای من سخت گذشت. در آن دوره یعنی فاصله زمانی جام فجر رشت تا بازگشتم روی تخته و دعوت مجددم به اردوی آسیایی ازبکستان سختی های زیادی کشیدم اما خودم عهد کردم  همه دشواری ها را فراموش کنم، دوباره خوب تمرین کنم که بتوانم خودم را به تیم ملی و کادر فنی تحمیل کنم و از مسابقات ازبکستان دست پر برگردم. وی در پایان خاطرنشان کرد: برای من مسابقات قبلی به پایان رسیده است و حالا فقط و فقط به نبردهای بعدی فکر می کنم. در واقع  می‌خواهم با تمام انگیزه تمرین کنم تا  در رقابت‌های جهانی، بازی‌های آسیایی و مسابقات کشورهای اسلامی پیش رو بهترین عملکردم را ارائه دهم و مدال و سکوهای لازم را تصاحب کنم.