تاثیر تغییر جهت میدان مغناطیسی زمین بر زندگی ساکنان

به گزارش آتیه آنلاین، ایسنا نوشت: هرچند عجیب است، اما قطب‌های مغناطیسی زمین ثابت نیستند و در طول تاریخ زمین منحرف و حتی معکوس شدند. در حال حاضر، محققان شواهدی از تاثیر این عملکرد زمین بر زندگی موجودات یافتند. کارولین گراملینگ، محقق آب‌وهوا می‌گوید: دانشمندان هنوز علت این تغییرات را نمی‌دانند اما می‌دانیم زمین دارای فلز مذاب در لایه بیرونی هسته و فلز جامد در هسته درونی ساخته شده از آهن و نیکل است. بین این دو هسته تعامل وجود دارد و در بین آنها کانی‌ها جریان دارند که جریان الکتریکی و میدان مغناطیسی ایجاد می‌کنند. بر اساس این گزارش که به نقل از ساینس نوشته شده: گراملینگ اظهار کرد: این میدان مغناطیسی مانند «آهن‌ربا غول پیکر» در مرکز سیاره و دارای قطب شمال و جنوب است. بر اساس تاریخچه میلیون‌ها ساله زمین می‌دانیم گاه و بیگاه قطب‌ها معکوس و قطب شمال و جنوب با یکدیگر تعویض شدند. فسیل کشف شده یک درخت در نیوزیلند به محققان کمک کرده است یکی از این تغییرات مغناطیسی حدود ۴۱هزار سال پیش، زمانی که زمین شاهد انقراض مگافاونا، تغییرات آب‌وهوایی و حتی ظهور هنر غارها بود را شناسایی کنند. دانشمندان این تغییر خاص مغناطیسی را رویداد لاشامپ (Laschamps) می‌نامند و می‌توانند با مطالعه سوابق ثبت‌شده در سنگ‌ها تاریخ این رویداد را تعیین کنند. گراملینگ توضیح می‌دهد: «هنگام تشکیل سنگ‌ها، مواد معدنی ریزمغناطیسی موجود در داخل این سنگ‌ها می‌توانند جهت خود را تنظیم کنند تا با میدان مغناطیسی فعلی همسو شوند.» آخرین رویداد لاشامپ چند صد سال به طول انجامید، اما دانشمندان به آن علاقه‌مند هستند زیرا تصور می‌کنند که این مورد ممکن است به آنان کمک کند تا دریابند که چگونه تغییر مغناطیسی  بر موجودات ساکن در آن زمان تاثیر داشته است. وی ادامه داد: در تغییر مغناطیسی پیشین، دوره‌ای وجود دارد که قطب‌ها آماده تغییر شدند. در این دوره، میدان مغناطیسی زمین ضعیف شد و اجازه داد تابش خورشید بیشتر از قبل به زمین برخورد کند و این روند می‌تواند زندگی روی کره زمین را تحت تاثیر قرار دهد. گراملینگ بیان کرد: بنابراین، دوره خطر بزرگ حدود ۴۲هزار سال پیش، درست قبل از وقوع واژگونی بود. دانشمندان می‌دانند در آن دوره برخی حیوانات بزرگ و کاریزماتیک منقرض شدند و عجیب است که در همان زمان شاهد افزایش گسترده هنر غار و نقاشی انسان‌ها در غارها بودیم. ما می‌دانستیم که در این زمان برخی تغییرات جوی رخ داده است  اما توانایی پیوند دادن آنها به این رویداد ترفندی واقعی است. وی گفت: در سال ۲۰۱۹ گروهی از دانشمندان «سنگ روزتا» را یافتند که ممکن است تمامی این رخدادها را به یکدیگر پیوند دهد، یک درخت باستانی که از یک منطقه ذغال سنگ در نیوزیلند کشف شد. گراملینگ اظهار کرد: امروزه هنوز برخی از این درختان مخروطی باستانی در نیوزیلند مشاهده می‌شوند و پیشینیان آنها از دوره ژوراسیک، میلیون‌ها سال پیش وجود داشتند. درختان خاص این ذغال سنگ مربوط به حدود ۵۰هزار سال پیش است. بسیاری از تنه‌های غول پیکر قدیمی که قطر بعضی از آنها به طول چند متر می‌رسد در این منطقه دفن و حفظ شده‌اند. و افراد آنها را برای اهداف خودخواهانه حفاری می‌کنند، به‌عنوان‌مثال، از آنها برای ساخت میز یا ستون استفاده می‌کنند  اما برای علم مهم هستند زیرا حاوی سابقه وقایع آب‌وهوایی هستند. محققان می‌دانستند که اگر موردی بتواند به آنان بگوید که حدود ۴۲هزار سال پیش چه بر سر آب‌وهوا آمده، ممکن است این درخت باشد. گراملینگ گفت: محققان حلقه‌های درخت را بررسی کردند تا تغییرات مقدار کربن-۱۴ را طی چند سال بررسی کنند. کربن -۱۴ نه تنها برای یافتن تاریخ مفید است، بلکه به دلیل تعامل پرتوهای کیهانی با مولکول‌های موجود در جو مقدار زیادی از آن تولید می‌شود و هنگامی که زمین دارای یک میدان مغناطیسی ضعیف است، پرتوهای کیهانی بیشتری به این سیاره برخورد می‌کنند. دانشمندان یک زائده بزرگ در کربن -۱۴ درخت پیدا کردند که با این مورد توانستند رخداد ثبت شده در سنگ که بیانگر تغییر مغناطیسی بود را مقایسه کنند. گراملینگ خاطرنشان کرد: علاوه بر این، حدود ۴۱ تا ۴۲ هزار سال پیش، افزایش هنر در غارها ثابت شده است، دانشمندان همچنین نقاشی‌هایی از این زمان با آثار دستی برجسته ساخته شده از خاک سرخ پیدا کرده‌اند. حتی امروزه برخی از جوامع بومی از خاک سرخ به عنوان ضد آفتاب استفاده می‌کنند. وی عنوان کرد: آیا استفاده از این ماده به دلیل حفاظت در برابر تابش نور خورشید نبوده است؟ وی خاطرنشان کرد: حدود ۴۰هزار سال پیش، نئاندرتال‌ها منقرض شدند. آیا تغییر میدان مغناطیسی می‌تواند با این رویداد نیز مرتبط باشد؟ گراملینگ اظهار کرد: «با تغییر سریع اوضاع، ممکن است «انسان خردمند» (هومو ساپینس) توانسته با منابع کمتری با نئاندرتال‌ها رقابت کند.» وی در ادامه افزود: «البته، انقراض‌های مگافونا به‌ویژه در استرالیا وجود داشت. به‌عنوان‌مثال، یک کانگوروی غول پیکر و برخی دیگر از حیوانات عجیب استرالیایی وجود دارند که در آن زمان منقرض شدند. نوعی از مارپیال گوشت‌خوار وجود داشت که آن را شیر کیسه‌ای می‌نامیدند و این موجود هم در همان زمان منقرض شد. همه این اتفاقات دقیقا در همان زمان رخ داده است.»