جشنواره جهانی فجر روی لبه تیغ

به گزارش آتیه آنلاین، سی‌وسومین دوره از جشنواره فیلم فجر بود که مسئولان جشنواره به این نتیجه  رسیدند  که چنانچه جشنواره جهانی فیلم فجر فعالیت خود را به‌صورت مستقل از بخش ملی آغاز کند، موفقیت بیشتری را تجربه خواهد کرد. در همین راستا در سال ۱۳۹۳ بخش بین‌المللی فیلم فجر از بخش داخلی آن جدا شد به امید انکه  بتواند سری در میان سرهای جشنواره‌های معتبر جهانی درآورد و توجه بیشتری را به‌ خود معطوف کند. این روند از همان ابتدا مورد نقد بسیاری از سینماگران و منتقدان قرار  گرفت چراکه هیچ جشنواره بین‌الملی معتبری در دنیا نیست که ویترینش از آثار کارگردانان معتبر خارجی این‌چنین تهی باشد. یکی از تندترین این اظهارات متعلق به  مجید مجیدی ست  که گفته بود: «آن سال‌هایی که این جدایی صورت نگرفته بود، روسای جشنواره‌های مطرح خارجی موقع برگزاری جشنواره به ایران می‌آمدند و در کنار مخاطبان ایرانی، فیلم‌های ایرانی را می‌دیدند و برای جشنواره‌های خود گزینش می‌کردند. فیلم «بچه‌های آسمان» در جشنواره فجر بود که توسط نماینده جشنواره مونترال انتخاب شد و کم‌کم به سمت دیگر جشنواره‌ها رفت و بزرگ شد. آن زمان مدیر جشنواره ونیز خودش هر سال مهمان فجر بود و بادقت فیلمها را می‌دید و فیلم انتخاب می‌کرد. این چهره‌های درجه سه و چهاری که از توی کافه‌های اروپا پیدا می‌کنند و به بین‌الملل جداشده از فجر می‌آورند خیلی توفیر دارند با آن آدمهای درجه یکی که قبل از جدایی بین‌الملل، به جشنواره فجر می‌آمدند و فیلمهای ایرانی را می‌دیدند.» با این حال سال گذشته  سی و هشتمین جشنواره فیلم فجر به دبیری محمدمهدی عسگرپور به دلیل شیوع کرونا برگزار نشد  و به امسال و از اردیبهشت‌ماه به خردادماه موکول شد. حالا یک ماه و نیم تا آغاز سی‌وهشتمین جشنواره جهانی فیلم فجر باقی مانده؛ اما  به دنبال موج چهارم کرونا و قرمز شدن شماری از شهرها، بسیاری از فعالیت های هنری مجددا لغو شده اند و برگزاری این جشنواره نیز در هاله ای از ابهام قرار دارد .اگرچه  از صحبت‌های دبیر جشنواره جهانی فیلم فجر در «کلاب‌هاوس» معلوم است که این جشنواره حتما از  ۵ تا ۱۲خرداد ۱۴۰۰ برگزار می‌شود. گویا جشنواره فیلم فجر، چه بخش داخلی‌اش و چه بخش بین‌المللی‌اش، چندان از وجود کرونا متأثر نمی‌شود و نمی‌خواهد به‌هیچ‌وجه میدان را خالی کند با این حال هنوز درباره محل نمایش حضوری فیلم‌ها، گزینه نهایی مشخص نشده و کاندیداها در دست بررسی است. هر چند ممکن است مانند سال‌های گذشته، پردیس سینمایی چارسو میزبانی از جشنواره را بر عهده داشته باشد. عسگرپور درباره برگزاری جشنواره جهانی فیلم فجر در وضعیت کرونایی در کلاب‌هاوس گفت: «پلن اول ما این است که بخش بازار را به‌صورت مجازی و با استفاده از یک پلتفرم معتبر جهانی برگزار کنیم و بخش اکران فیلم‌ها به ‌صورت فیزیکی و با تعدادی مهمان که هنوز آمارش قطعی نیست، برگزار ‌شود. اینکه چه تعداد مهمان می‌توانیم داشته باشیم هنوز مشخص نیست و با پیگیری و هماهنگی با ستاد کرونا این آمار مشخص می‌شود. آن هم بسته به شرایطی که زمان زیادی هم برای تعیین آن نداریم؛ مثلا اگر به‌ صورت قطعی مشخص شود که  پایان اردیبهشت فضا برای آمدن مهمان بین‌المللی مساعد است، شاید ما دیگر امکان دعوت از مهمانان را، به‌ دلیل زمان کم، نداشته باشیم. ۲ جشنواره کن و برلین ۲ رویدادی هستند که اقتصادشان و تعداد مهمانان‌شان به‌ گونه‌ای است که الگوی بسیاری از جشنواره‌ها می‌شوند. ما هم این تجربه‌ها را مدنظر داشته‌ایم اما قبل از برگزاری این رویدادها ایده‌هایی را برای برگزاری جشنواره جهانی مطرح کرده بودیم.» تعداد فیلم‌های ایرانی متقاضی جشنواره به گفته روابط عمومی سی‌وهشتمین جشنواره جهانی فیلم فجر، ثبت‌نام فیلم‌ها و ارائه درخواست حضور آثار از سوی فیلمسازان بعد از اعلام فراخوان سی‌وهشتمین جشنواره جهانی فیلم فجر آغاز شد و در مدت زمان اعلام‌شده از سوی دبیرخانه جشنواره، در مجموع ۳۱۲ فیلم بلند، کوتاه و مستند ایرانی فرم ثبت‌نام را تکمیل کردند. از این تعداد ۸۲ فیلم سینمایی، ۴۰ فیلم مستند بلند و ۱۹۰ فیلم کوتاه داستانی و مستند است. نکته حائز اهمیت در این میان این است که سینمای ایران چطور توانسته در روزگاری که کرونا و  تحریم نفس اقتصاد را گرفته، سرمایه ۸۰ فیلم متقاضی حضور در جشنواره را تامین کند. این در حالی ست که شیوع ویروس کرونا و تعطیلی یک ساله سینماها تعداد بسیار زیادی فیلم را پشت در اکران نگه داشت و روز به روز بر حجم تولیدات اضافه و این ترافیک به مرور سنگین‌تر شد. صاحبان فیلم های جشنواره فجر سال گذشته کماکان در انتظار هستند تا اوضاع بهبود پیدا کند و فیلم‌های خود را در سالن سینما اکران کنند، چرا که معتقدند فیلمشان اگر فعلا هم  اکران نشود بهتر از این است که در در اکران آنلاین کپی شود و سر از شبکه‌های ماهوره‌ای و کانال‌های تلگرامی درآورد و یا با اکران فیزیکی در این روزها  تلف شود. نکته قابل تامل‌تر اینکه با وجود راکد بودن صنعت نیمه‌جان سینمای کشور در سال جاری، کسانی نیز بوده اند که امسال فیلمی را جلوی دوربین برده‌اند و دست به تهیه و تولید زده‌اند در حالی که با توجه به صف طویل اکران، تا یک‌سال‌ونیم آینده هیچ‌شانسی برای نمایش عمومی ندارد.