سوءاستفاده ‌از بحران سینما؟

به گزارش آتیه آنلاین، روزهای پایانی سال گذشته بود که حمید شاه‌آبادی، معاون سیما از پخش تلویزیونی فیلم‌های سینمایی اکران نشده «یدو» به کارگردانی مهدی جعفری، «مهران» ساخته رقیه توکلی و «تک‌تیرانداز» به کارگردانی علی غفاری که برگزیده‌های سی و نهمین جشنواره فیلم فجر و سی‌وسومین جشنواره فیلم کودکان و نوجوانان بودند، خبر داد. «یدو» ساخته مهدی جعفری و به تهیه‌کنندگی محمدرضا مصباح که با مشارکت پنجاه درصدی بنیاد سینمایی فارابی و البته سرمایه‌گذاری کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان ساخته شد، اقبالی بلند در جشنواره سی و نهم فیلم فجر داشت و پنج سیمرغ و یک دیپلم افتخار را از آن خود کرد و به‌عنوان بهترین فیلم جشنواره فجر شناخته شد. «تک‌تیرانداز» به کارگردانی علی غفاری و تهیه‌کنندگی ابراهیم اصغری که جایزه بهترین فیلم از نگاه ملی و بهترین جلوه‌های ویژه میدانی (ایمان کرمیان) را در سی و نهمین جشنواره فیلم فجر به دست آورد، کاری از انجمن سینمای انقلاب و دفاع مقدس بنیاد فرهنگی روایت فتح است. در این فیلم سینمایی کامبیز دیرباز ایفاگر نقش شهید عبدالرسول زرین بزرگ‌ترین تک‌تیرانداز جنگ‌های معاصر است. فیلم مهران به کارگردانی رقیه توکلی هم که در سی و سومین جشنواره فیلم‌های کودکان و نوجوانان، پروانه زرین شهید بهنام محمدی و جایزه ویژه دبیر برای توجه به فرهنگ مقاومت و برداشت ملموس مردمی و قابل فهم برای نسل امروز ایران اسلامی را به دست آورد و از فیلم‌های متقاضی سی و نهمین جشنواره فیلم فجر هم بود، قصه پسر ۱۲ ساله‌ای به نام مهران (سجاد اسماعیلی) را روایت می‌کند که تابستان ۶۵، میزبان یک خانواده مهاجر و جنگزده می‌شود. هرکدام از این فیلم‌ها در دو نوبت از تلویزیون به نمایش درآمدند و با استقبال مخاطبان همراه شدند: یدو ۶فروردین از شبکه یک و ۱۳ فروردین از شبکه سه پخش شد، تک‌تیرانداز ۵ فروردین از شبکه سه و ۹ فروردین از شبکه یک به نمایش درآمد و مهران هم ۱۲ فروردین از شبکه دو و ۱۳ فروردین از شبکه یک پخش شد. این اقدام کم‌سابقه و چه بسا بی‌سابقه اگرچه با واکنش‌های مختلفی روبه‌رو بود اما تلویزیون با پرداخت رقمی بیش از دو میلیارد تومان برای دو بار نمایش فیلم یدو، در مقام یک برنده ظاهر شد. یکی از مهم‌ترین امتیازات این اقدام، تازه و دست اول‌بودن این فیلم‌ها برای مخاطب تلویزیونی بود. چراکه معمولا فیلم‌های سینمایی پخش شده از تلویزیون، تازه و دست اول نیستند و به نوعی تلویزیون، پس از اکران در سینماها و نمایش در شبکه نمایش خانگی سومین محلی است که فیلم‌های سینمایی را برای مخاطبان به نمایش می گذارد. از طرفی سال‌هاست فاصله و دیواری بزرگ میان سینما و تلویزیون کشیده شده است و بسیاری از تولیدات سینمایی، امکان پخش از رسانه ملی را نداشتند و به همان اکران سینما، اکران آنلاین و شبکه نمایش خانگی بسنده می کردند. با این حال هنوز مشخص نیست درنظرگرفتن این شرایط، نمایش فیلم‌های یدو، تک‌تیرانداز و مهران پیش از اکران عمومی در تلویزیون‌ را می توان تغییر رویکرد صدا و سیما برای تعامل بیشتر با سینما و  آغاز یک دوران تازه دانست یا تنها این رسانه باتوجه به بحران و مشکلات اخیر موجود در سینما با گزینش این فیلم ها فقط به فکر اهداف خود برای ارتباط با مخاطبان گسترده و تاثیرگذاری آنها  بوده است؟