حق بر شهر در ادبیات سیاست‌گذاری رفاه، جامعه‌شناسی فضا و فلسفه سیاسی، به معنای حق بنیادین، جمعی و هم‌شمول آحاد جامعه برای مشارکت فعال در تولید، بازآفرینی، مدیریت و تصاحب فضاهای شهری است.