تجربه کشورهای شرق آسیا در زمینه افزایش فرزندآوری نشان میدهد بدون تغییر محرکهای ساختاری و فرهنگی، از جمله ساعات کار طولانی، اشتغال شکننده، تقسیم کار بر اساس جنسیت در مراقبت و مجازات مادر بودن، حتی مزایای سخاوتمندانه هم در تغییر اوضاع ناتوان خواهند بود.
بر اساس گزارش سازمان ملل، نرخ باروری جهانی از ۵ فرزند در دهه ۱۹۶۰ به ۲.۲ در سال ۲۰۲۴ کاهش یافته است. ۷۱ درصد از جمعیت جهان در کشورهایی زندگی میکنند که نرخ باروری زیر سطح جانشینی (۲.۱) دارند.
