با ورود به قرن بیست و یکم و آشکار شدن ابعاد تغییر اقلیم، این مفهوم به یک سطح کلان و بینالمللی ارتقا یافت. عدالت اقلیمی بر دو رکن مسئولیت تاریخی و ظرفیت انطباق استوار است.
در حالی که ۱۴۸ گونه مهرهدار و ۲۱ گونه گیاهی ایران در فهرست گونههای در معرض تهدید قرار گرفته و ۱۱۷ گونه مهرهدار نیز در وضعیت بحرانی انقراض هستند، معاون سازمان حفاظت محیط زیست بر لزوم تغییر رویکرد از «حفاظت دولتی» به «مشارکت پایدار مردمی» تأکید کرد.
کارشناسان محیطزیست در نشستی تخصصی در تهران هشدار دادند که آثار جنگ تنها به ویرانی شهرها و تلفات انسانی محدود نمیشود. به گفته آنان، تخریب خاک، آب، پوشش گیاهی و اکوسیستمها میتواند سالها پس از پایان درگیری ادامه پیدا کند و در صورت بازسازی شتابزده، این آسیبها تشدید خواهد شد.
در حالی که تمرکز افکار عمومی بر تلفات انسانی و خسارات زیرساختی درگیریهای اخیر بوده، شواهد و اظهارات کارشناسان نشان میدهد محیطزیست ایران نیز با آسیبهایی گسترده و بعضاً ماندگار مواجه شده است؛ از تخریب مناطق حفاظتشده تا آلودگی منابع آب و خاک و تهدید جدی اکوسیستمهای دریایی در جنوب کشور.
در پی حملات اخیر و وارد آمدن خسارت به زیرساختهای اداری، مناطق حفاظتشده و زیستگاههای دریایی کشور، این پرسش مطرح است که آیا مستندسازی این آسیبها میتواند به پیگیری حقوقی مؤثر در سطح بینالمللی منجر شود؟
