به گزارش آتیه آنلاین، سیلهای ویرانگر و رانش زمین در منطقه مرزی هیمالیا میان نپال و چین، در حالی همچنان عملیات امداد و جستوجو را درگیر کرده که یک متخصص جغرافیا این حادثه را زنگ خطری برای کشورهای منطقه دانسته است. شمار قربانیان این فاجعه طبیعی در دو کشور تاکنون به ۱۱۳۰ نفر رسیده و عملیات جستوجو برای یافتن نزدیک به ۴۵۰۰ مفقودی، یک هفته پس از حادثه ادامه دارد.
به گزارش ایسنا، مقامات اعلام کردهاند حدود ۱۲ هزار نفر از مناطق سیلزده نجات یافتهاند و بیش از ۲۱ هزار نیروی امنیتی، از جمله ارتش و پلیس، برای ادامه عملیات جستوجو و نجات به منطقه اعزام شدهاند. همچنین حدود ۱.۶ میلیون نفر در نپال تحت تأثیر این سیلاب قرار گرفتهاند.
شکستن یخچال و شکلگیری سیلاب عظیم
دانش مصطفی، استاد جغرافیا در کالج سلطنتی لندن، با اشاره به شرایط یخبندان و لرزهخیز هیمالیا و رشتهکوه قرهقروم، این نوع فاجعه را رخدادی ناگزیر در چنین محیطی توصیف کرد. این حادثه چهارشنبه گذشته و پس از شکستن یک یخچال طبیعی در کوه لانگتانگ لیرونگ نپال در ارتفاع حدود ۵۲۰۰ متری رخ داد. شکستن یخچال باعث ایجاد بهمن یخی-سنگی و سپس جریان عظیمی از آوار شد که درههای امتداد مرز را درنوردید.
سیلاب و رانش گلولای مناطقی در نپال از جمله راسوا، نوواکوت، دادینگ، کاور و دره کاتماندو را ویران کرد و گذرگاه مرزی گیرونگ در سمت چین نیز زیر آوار مدفون شد.
هشدار درباره سدسازی در مناطق کوهستانی
مصطفی با بیان اینکه این حادثه قابل پیشگیری نبوده است، درباره تأثیر سدهای ساختهشده در ارتفاعات هشدار داد و گفت این سازهها میتوانند خسارات ناشی از چنین رویدادهایی را تشدید کنند. او این موضوع را زنگ خطری برای کشورهایی مانند هند، چین و پاکستان دانست که در محیطهای کوهستانی در حال ساخت سدهای بزرگ هستند.
وزارت امور خارجه چین نیز گرمایش جهانی را یکی از عوامل مهم بیثباتی یخچالهای طبیعی و وقوع چنین حوادثی اعلام کرده است. مصطفی تأکید کرد تا زمان انتشار ارزیابیهای علمی مستقل، باید به گزارشهای رسمی چین و نپال استناد کرد.
او آموزش عمومی، تمرین تخلیه سریع، ایجاد زیرساختهای ارتباطی مؤثر و نظارت مستمر را از اقداماتی دانست که میتوان برای مقابله با پیامدهای این حوادث انجام داد.
تشدید عملیات امدادی و نگرانیهای بهداشتی
سازمان ملل متحد اعلام کرده است واکنش نپال به سیل وارد مرحله جدیدی شده و تلاشهای امدادی و عملیات بازیابی شدت گرفته است. بیش از ۲.۲ میلیون تن آوار برآورد شده و دسترسی به مناطق آسیبدیده همچنان یکی از چالشهای اصلی است؛ چرا که بیش از ۴۰ پل تخریب و بخشهایی از بزرگراههای اصلی مسدود شدهاند.
بسیاری از جوامع دورافتاده برای دریافت مایحتاج به بالگردهای ارتش و امداد وابستهاند و شمار زیادی از بازماندگان نیز در مدارس اسکان یافتهاند که این وضعیت روند تحصیل کودکان را مختل کرده است. سازمان ملل همچنین درباره خطرات بهداشت عمومی ناشی از پناهگاههای شلوغ، آب آلوده و آسیبدیدن تأسیسات بهداشتی هشدار داده است.
