به گزارش ایسنا، علی غلامی درباره مهمترین چالش امروز مراکز درمان اعتیاد در حوزه تأمین دارو اظهار کرد: مهمترین چالش، قطع شربت تنتور اپیوم است که باعث سوق یافتن بیماران به سمت کشت و مصرف مواد و در نتیجه خروج آنان از درمان شده است.
وی ادامه داد: دومین چالش، گرانی قرص بوپرنورفین است. به علت افزایش قیمت این دارو، ادامه درمان از نظر اقتصادی برای بسیاری از بیماران صرفه ندارد و بیمار ترجیح میدهد این درمان مؤثر را رها کرده و روش دیگری را امتحان کند.
رئیس کانون صنفی انجمن درمانگران اعتیاد، نبود برخی اشکال پرمصرف دارویی را سومین چالش این حوزه دانست و گفت: تولید نشدن برخی اشکال پرطرفدار دارو برای بیماران، از جمله قرص ۴۰ میلیگرمی، یکی دیگر از مشکلات جدی مراکز درمان اعتیاد است. در این میان، گران شدن دارو موجب رویگردانی بیماران از مراکز درمان اعتیاد، سوق یافتن آنان به بازار غیرقانونی و در نهایت محروم شدن بیماران از درمان علمی و خدمات رواندرمانی میشود.
وی با بیان اینکه تعداد زیادی از مراکز درمان اعتیاد به دلیل گرانی دارو و کاهش مراجعه بیماران برای دریافت خدمات دچار ورشکستگی شدهاند، افزود: بسیاری از مراکز در پرداخت فاکتورهای تهیه دارو نیز با مشکل مواجه هستند؛ چراکه قیمت فاکتورها حداقل دو برابر شده و همزمان اجاره مطب، حقوق پرسنل و سایر هزینهها نیز افزایش یافته است. به همین دلیل تعداد بسیار زیادی از مراکز در آستانه تعطیلی و یا تعطیل شده اند.
رئیس کانون صنفی انجمن درمانگران با اشاره به کمبود دارو ترک اعتیاد و مشکلات مراکز درمانی مرتبط، اظهار کرد: متاسفانه برخی شرکتهای پخش دارو با سوءاستفاده از شرایط اقدام به سبدفروشی می کنند و در نهایت متضرر اصلی این وضعیت، بیمار خواهد بود.
غلامی درباره آثار اختلال در تأمین دارو بر موفقیت درمان نیز اظهار کرد: بدون تردید این موضوع در عود بیمار و بازگشت به مصرف مواد تأثیر مستقیم دارد و همانگونه که توضیح دادم، کمبود دارو بیماران را از چرخه درمان خارج میکند.
وی در پاسخ به این پرسش که آیا نسخههای جایگزین دارویی اثربخشی مشابه داروهای اصلی را دارند؟ گفت: به جز سه قلم داروی استاندارد، نسخه جایگزین دیگری وجود ندارد. حتماً باید دپوی دارویی مناسب برای تأمین نیاز یک سال کشور ایجاد شود.
وی درباره تأثیر کمبود دارو بر کمپهای ترک اعتیاد نیز گفت: درمان در کمپها، درمان پرهیزمحور است و اساساً نباید از هیچ دارویی استفاده شود؛ بنابراین کمبود دارو بر عملکرد این مراکز تأثیری ندارد. در حال حاضر متادون ۴۰ میلیگرمی بیشترین کمبود را دارد، اما کمبود داروی بوپرنورفین پس از افزایش قیمت، برطرف شده است.
رئیس کانون صنفی انجمن درمانگران اعتیاد با بیان اینکه ریشه اعتیاد یک بیماری روانی وسواسی - اجباری است، گفت: بیماران به شکل خاصی به دارو وابسته میشوند؛ بنابراین با قطع اشکال پرمصرف دارویی در میان معتادان، درمان تأثیرگذاری خود را از دست میدهد و بیماران یا برای تهیه دارو به بازارهای غیرقانونی روی میآورند یا دوباره به سمت مصرف مواد مخدر میروند.
وی با درخواست از دولت و وزارت بهداشت جهت حل مشکلات، در عین حال اظهار کرد: متاسفانه مکاتبات کانون صنفی انجمن درمانگران اعتیاد و سازمان نظام پزشکی برای اصلاح قیمت داروها نیز به هیچ نتیجهای نرسیده و حتی برای استقرار یک سامانه فراگیر که اطلاعات بیماران و میزان مصرف داروها در آن ثبت شود نیز اقدامی صورت نگرفته است.
غلامی بزرگترین تهدید امروز حوزه درمان اعتیاد را کمبود دارو، بهویژه قطع شربت تنتور اپیوم (شربت تریاک) دانست و گفت: این موضوع میتواند باعث روی آوردن کشاورزان به کشت خشخاش، افزایش سطح زیر کشت این محصول، ارزانتر شدن تریاک و در دسترستر شدن آن شود و در نهایت، افزایش شیوع و بروز اعتیاد را در پی داشته باشد.
