مهنوش سروش، استادیار باستانشناسی منظر در دانشگاه شیکاگو، میگوید از زمانی که آمریکا و اسرائیل بمباران کشورش را آغاز کردهاند، قادر به انجام کارهای عادی خود نیست.
او در مصاحبه با رادیو خبری wbbm در آمریکا میگوید: «این روزها اگر جنگ نبود، من مشغول نوشتن و پژوهش بودم، اما نمیتوانم تمرکز کنم. هیچکس دیگری هم نمیتواند تمرکز کند.»
سروش و همکارانش وبسایتی برای ثبت تخریبهای ایران ایجاد کردند. کمکم مردم از او پرسیدند که آیا بیانیهای درباره سکوت آشکار سازمان ملل و یونسکو (سازمان آموزشی، علمی و فرهنگی ملل متحد) خواهد نوشت.
او توضیح داد: «من معمولا طرفدار بیانیهها نیستم، چون اغلب بیاثرند. اما فهمیدم که شاید بیانیه میتواند درباره این هم باشد که چرا این سازمانها اینقدر ناکارآمدند و چرا سازمانهای دولتی که قرار است وظیفه خود را انجام دهند، غایب و ساکت هستند.»
سروش میگوید این بیانیه «فریادی است علیه نابسامانیهای جهان». تمرکز اصلی آن بر کنوانسیون لاهه ۱۹۵۴ برای حمایت از اموال فرهنگی در زمان درگیریهای مسلحانه است. در این توافقنامه آمده: «آسیب به اموال فرهنگی متعلق به هر قومی، آسیب به میراث فرهنگی تمام بشریت است.»
این بیانیه از زمان نگارش در هفته گذشته، بیش از ۳۸۰ امضا از استادان سراسر جهان جمعآوری کرده است.
بخش زیادی از این بیانیه متوجه رسانههای آمریکاست. سروش میگوید: «ما میگوییم آمریکا تعهد قانونی خود را ذیل کنوانسیون لاهه ۱۹۵۴ که امضاکننده آن است، نقض میکند. تردید داریم که دولت آمریکا به آن اهمیت بدهد، اما میخواهیم رسانههای آمریکا و افکار عمومی متوجه شوند و بر دولت فشار بیاورند.»
سروش افزود این گروه همچنین از یونسکو و سازمان ملل میخواهد آشکارا آسیب آمریکا و اسرائیل به میراث فرهنگی ایران را محکوم کنند.
او گفت: «امیدواریم آنها قویا موضع گرفته، محکوم کنند و از اقدام قانونی ایران حمایت کنند، زیرا ایران گزارشهایی علیه این نقضها ثبت کرده است. آنها نمیتوانند تخریب را نادیده بگیرند؛ پس باید حداقل آشکارا صحبت کرده و محکوم کنند تا روندهای قانونی با قدرت دنبال شود.»
