تامین اجتماعی حافظ امنیت اقتصادی و روانی جامعه

به گزارش آتیه‌آنلاین، سازمان تامین اجتماعی در تامین امنیت اقتصادی و اجتماعی افراد و اشخاص تحت پوشش خود و در نتیجه بهبود شاخصه‌های رفاه و توسعه اجتماعی و روانی نقش موثری دارد. از این رو، سازمان تامین اجتماعی یکی از محورهای مهم امنیت اجتماعی و اقتصادی کشور است. برای درک درست‌تر و دقیق‌تر این مفهوم، باید دقت کرد که واژه «تامین» به معنای «حفظ کردن و امن نمودن» است. بر این اساس، نهادی که امنیت اجتماعی را ایجاد می کند به درستی «سازمان تامین اجتماعی» نامیده شده است. توجه به مجموع تعداد افراد تحت پوشش تأمین اجتماعی در کشور، فراوانی و گستردگی مستمری بگیران و ازکار افتادگان و مابقی افراد تحت تکفل آن‌ها و ارائه خدمات به این قشر وسیع، همگی مقوم این نظریه است که نقش سازمان تأمین اجتماعی در «تأمین امنیت خاطر جامعه» کلیدی و مهم است. مستمری بگیران و بازنشستگان علاوه بر مستمری ماهیانه، هزینه‌های درمانی چند برابری نسبت به سایر بیمه‌شدگان دارند و سازمان تامین اجتماعی از طریق مراکز درمانی ملکی خود و همچنین با خرید خدمت از مراکز طرف قرارداد، به بیمه شدگان خدمات درمانی مستمر ارائه می‌کند. حاصل جمع همه این خدمات اقتصادی و درمانی به جامعه تحت پوشش که در کشور ما حائز اکثریت هستند، یعنی تداوم «امنیت اجتماعی». به گفته کارشناسان، مقوله «تهدید اجتماعی» در برابر «امنیت اجتماعی» قرار می‌گیرد. به عنوان مثال، هرج‌ و مرج نشات گرفته از حاشیه‌نشینی، یک تهدید اجتماعی محسوب می‌شود. در مقابل، ایجاد شغل و تامین امکانات درمانی، موجب رضایت از کیفیت زندگی و عدم مهاجرت می‌شود که این خود موجب ثبات اجتماعی و در نهایت تامین امنیت اجتماعی است. تهدید اجتماعی موجب تضعیف جایگاه عاملان توسعه اجتماعی می‌شود و به نهادهایی که امنیت اجتماعی را تضمین می‌کنند، آسیب وارد می‌کند. نمونه دیگر، بیکاری و تعطیلی صنایع، به عنوان یک تهدید اجتماعی است. این دو تهدید موجب می‌شود، تعداد بیمه‌پردازان سازمان تامین اجتماعی کاهش پیدا کرده و تعادل میان منابع و مصارف به هم بخورد. در نهایت قدرت سازمان تامین اجتماعی در پرداخت مستمری‌ها کاهش می‌یابد و این چرخه مدام تکرار می‌شود. بر این اساس می توان گفت کم‌رنگ شدن قدرت نفوذ سازمان تامین اجتماعی در میان بیمه‌شدگان این سازمان را به سمت بحران سوق می‌دهد و بحران در تامین اجتماعی یعنی بحران در جامعه. در کشورهای توسعه یافته، عوامل تنظیم‌ کننده مناسبات اقتصاد اجتماعی و سیاست‌گذاران رفاه اجتماعی با علم به این موضوع، تلاش می‌کنند نهادهای تامین‌کننده امنیت اجتماعی یعنی سازمان‌های‌ بیمه‌های اجتماعی را تقویت کنند. همسویی با اهداف کلان نظام اقتصادی کشور از جمله راهبردهای اصلی سازمان تامین اجتماعی است. در واقع، اصول و روش‌های این سازمان طوری طراحی شده است تا این اهداف را سرلوحه راه خویش قرار دهند. از طرفی رونق فعالیت‌های تولیدی و صنعتی باعث ازدیاد جمعیت تحت پوشش بیمه و تقویت منابع مالی این سازمان می‌شود. از طرف دیگر، پوشش بیمه‌ای کارگران به افزایش اطمینان خاطر، ایجاد شدن امنیت روحی و سلامت جسمی و در نهایت ارتقای بهره‌وری نیروی کار منجر می‌شود. همین نقش موثر و سازنده سازمان تامین اجتماعی در بعد اقتصادی است که موجب شد در چند سال گذشته مدیران این سازمان به نظام‌های جدید کسب‌ و کارهای مبتنی بر فضای مجازی و دورکاران (فری لنسرها) در این فضا، توجه بیشتری ابراز کنند و در همین راستا، با توجه قدمت قوانین و مقررات، اقدام به به‌روزآوری و نوین‌سازی بخشنامه ها و دستورالعمل ها، در قالب تجمیع و تنقیح قوانین کردند. چرا که اگر تحول‌های بازار کسب‌وکار درک نشوند و قوانین تامین اجتماعی متناسب با آنها منعطف نشوند، مشاغل نوظهور با ریزش نیروی کار و بی‌انگیزگی سرمایه‌ گذاران مواجه می‌شوند. اکنون سازمان تامین اجتماعی با دور شدن از حاشیه‌هایی که در سال‌های دور به آن دچار شده بود، با وصول بخشی از مطالبات خود از دولت، رسیدن به تعادل در منابع و مصارف و اجرای طرح‌هایی چون نسخه الکترونیک و ارائه خدمات غیرحضوری؛ به دو ماموریت‌ اصلی خود، یعنی پرداخت مستمری و ارائه خدمات درمانی به بیمه شدگان برگشته است و در تعامل با کارفرمایان و بیمه‌شدگان، در حال ارائه خدمات به جامعه تحت پوشش خود است. چشم اندازی که وضعیت مذکور ارائه می کند، بر خلاف آنچه برخی سعی در القای آن دارند، تداوم امنیت اقتصادی و اجتماعی ذینفعان این سازمان بزرگ است.