توانمندسازی اقلیتهای توانیاب در ادبیات سیاستگذاری رفاه، جامعهشناسی معلولیت و فلسفه سیاسی، به معنای دگرگونی بنیادین و ساختاری در قوانین، نظامهای آموزشی، بازارهای کار و بسترهای کالبدی به منظور ایجاد فرصتهای کاملاً برابر، مستقل و بدون تبعیض برای افراد دارای معلولیت است.
