بدون یک سیستم مالیاتی عادلانه و مکانیزم‌های بازتوزیع، شعار برابری فرصت‌ها تنها یک بیانیه اخلاقی است که هیچ ابزاری برای تحقق ندارد. بازتوزیع ثروت در حقیقت فرآیند تبدیل دارایی‌های متمرکز غیرمولد به زیرساخت‌های عمومی است که امکان رقابت منصفانه را برای تمامی طبقات جامعه فراهم می‌کند. مالیات در این نگاه نه یک دست‌اندازی به مالکیت خصوصی بلکه به مثابه حق جامعه بر ثروتی است که تنها در پناه زیرساخت‌های جمعی به دست آمده است. در این گزارش ابعاد بازتوزیع را به عنوان ضامن اجرایی عدالت اجتماعی واکاوی می‌کنیم.