داشتن شغل دیگر تضمینی برای خروج از فقر نیست. این جمعبندی هشداردهنده گزارش تازه مرکز پژوهشهای مجلس است که نشان میدهد نظام تأمین اجتماعی ایران از ماموریتهای اصلی خود بازمانده و صندوقهای بیمهای حمایتی باید به عنوان نهادهای اجتماعی-اقتصادی بازتعریف شوند.
سیاستهای رفاهی ایران امروز بیش از آنکه پیشگیرانه و فعال باشند، واکنشی و منفعلند؛ اقداماتی که تنها پس از وقوع فقر و آسیبهای اقتصادی اجرا میشوند و همین امر یکی از بزرگترین موانع کاهش فقر و نابرابری در کشور است.
آنچه زمانی موجب میشد تا افراد تشویق به کار شوند امروزه با چالشی جدی مواجه است. اشتغال کمکم توان خود را به عنوان راه خروج از فقر از دست میدهد و سیل گران هزینهها گزینههای رفاهی خانوار را یکی یکی با خود میبرد.