در تبیین دقیق و چیستی مفهومی، تابآوری اجتماعی به معنای توانایی کلان یک خردهسیستم یا کل سیستم اجتماعی در پیشبینی، پایداری، انطباق و بازتوانی در مواجهه با مخاطرات است.
توانمندی عملکردی به مجموعه تواناییهای جسمی، روانی و شناختی اطلاق میشود که به فرد اجازه میدهد نقشهای اجتماعی خود را ایفا کند و وظایف روزمره زندگی را بدون نیاز به کمک مداوم دیگران پیش ببرد.
دسترسی به اوقات فراغت و فعالیتهای فرهنگی به معنای برخورداری همزمان از زمان آزادِ رها از دغدغههای معیشتی و همچنین امکانات، فضاها و ابزارهای ملموس برای بهرهمندی از هنر، ورزش، سرگرمی و آفرینشهای فکری است.