کالابرگ الکترونیکی یکی از روش‌های حمایت مالی دولت از خانوارها برای تأمین کالاهای اساسی است. در این روش، به‌جای پرداخت مستقیم پول نقد، اعتباری برای خرید کالاهای مشخص در اختیار مشمولان قرار می‌گیرد. هدف از اجرای این طرح، کمک به تأمین نیازهای ضروری خانوار و حفظ قدرت خرید آن‌ها در برابر افزایش قیمت کالاهای اساسی است.
تفاوت اصلی کالابرگ الکترونیکی با یارانه نقدی در شیوه استفاده از اعتبار است. یارانه نقدی به‌صورت پول به حساب بانکی سرپرست خانوار واریز می‌شود و خانوار می‌تواند آن را برای نیازهای مختلف خود مصرف کند؛ اما اعتبار کالابرگ برای خرید کالاهای تعیین‌شده در چارچوب طرح اختصاص دارد و امکان برداشت نقدی آن وجود ندارد.
در طرح کالابرگ الکترونیکی، مبلغی به‌عنوان اعتبار خرید برای افراد مشمول در نظر گرفته می‌شود. این اعتبار به اطلاعات هویتی و خانوار متصل است و در زمان اجرای طرح، امکان استفاده از آن برای خرید کالاهای مشمول فراهم می‌شود. بنابراین، کالابرگ مانند پول نقدی نیست که بتوان آن را برای هر نوع هزینه‌ای به کار برد؛ اعتبار آن به خرید کالا در چارچوب تعیین‌شده محدود است. برای مثال، خانواری را در نظر بگیرید که هم یارانه نقدی دریافت می‌کند و هم برای اعضای آن اعتبار کالابرگ در نظر گرفته شده است. یارانه نقدی این خانوار می‌تواند صرف هزینه‌هایی مانند اجاره خانه، حمل‌ونقل، درمان یا خرید مواد غذایی شود؛ اما اعتبار کالابرگ فقط برای خرید کالاهایی قابل استفاده است که در طرح تعریف شده‌اند. این تفاوت، مهم‌ترین ویژگی کالابرگ در مقایسه با پرداخت نقدی است.
تفاوت این دو شیوه حمایتی را می‌توان از چند جهت توضیح داد. نخست، تفاوت در نوع پرداخت است. یارانه نقدی به شکل پول در اختیار خانوار قرار می‌گیرد؛ اما کالابرگ، اعتبار خرید کالاهای مشخص است.
دوم، تفاوت در آزادی مصرف است. خانوار در مصرف یارانه نقدی اختیار بیشتری دارد و می‌تواند با توجه به اولویت‌های خود درباره هزینه‌کرد آن تصمیم بگیرد. در مقابل، اعتبار کالابرگ فقط برای خرید کالاهای مشمول طرح قابل استفاده است.
سوم، تفاوت در هدف مستقیم حمایت است. یارانه نقدی می‌تواند به تأمین انواع نیازهای خانوار کمک کند، در حالی که کالابرگ مشخصاً برای پشتیبانی از خرید کالاهای اساسی طراحی شده است. به این ترتیب، دولت در روش کالابرگ بخشی از حمایت معیشتی را به خرید اقلام ضروری پیوند می‌دهد.
چهارم، تفاوت در شیوه استفاده از اعتبار است. پول نقد پس از واریز به حساب، مانند سایر موجودی حساب بانکی قابل مصرف است؛ اما اعتبار کالابرگ تنها در چارچوب ضوابط اجرایی طرح به کار می‌رود.
کالابرگ الکترونیکی و یارانه نقدی دو شیوه متفاوت حمایت معیشتی هستند. اجرای طرح کالابرگ به‌خودی‌خود به این معنا نیست که یارانه نقدی همه خانوارها حذف یا با اعتبار خرید جایگزین شده است. اینکه یک خانوار کدام حمایت را دریافت کند، آیا امکان بهره‌مندی هم‌زمان از هر دو را دارد و چه مبلغی به آن اختصاص می‌یابد، به مقررات و تصمیم‌های اجرایی هر مرحله بستگی دارد.
ازاین‌رو، نباید کالابرگ را در همه شرایط معادل یارانه نقدی یا جایگزین قطعی آن دانست. برای فهم تفاوت این دو، باید میان ماهیت حمایت و شرایط اجرایی آن تمایز گذاشت: ماهیت یارانه نقدی، پرداخت پول و ماهیت کالابرگ، اختصاص اعتبار برای خرید کالاهای مشمول است؛ اما جزئیات برخورداری از هرکدام ممکن است در مراحل مختلف تغییر کند.
یکی از اهداف اصلی این شیوه، اختصاص مستقیم بخشی از حمایت معیشتی به خرید کالاهای اساسی است. وقتی اعتبار فقط برای خرید اقلام مشخص قابل استفاده باشد، حمایت پرداخت‌شده مستقیماً به تأمین این گروه از نیازهای خانوار ارتباط پیدا می‌کند. این سازوکار با پرداخت نقدی تفاوت دارد؛ زیرا در پرداخت نقدی، خانوار خود درباره محل مصرف پول تصمیم می‌گیرد.
بااین‌حال، کالابرگ به‌تنهایی به معنای ثابت‌ماندن قیمت کالاها یا برطرف‌شدن همه مشکلات معیشتی نیست. میزان اثرگذاری آن به عواملی مانند مبلغ اعتبار، قیمت کالاهای اساسی و نحوه اجرای طرح بستگی دارد. بنابراین، کالابرگ را باید یکی از ابزارهای حمایت از قدرت خرید خانوار دانست، نه راه‌حلی که لزوماً همه هزینه‌های زندگی را پوشش می‌دهد.
کالابرگ الکترونیکی اعتباری برای خرید کالاهای اساسی است که در چارچوب ضوابط طرح به افراد مشمول اختصاص می‌یابد. یارانه نقدی، در مقابل، به شکل پول پرداخت می‌شود و امکان مصرف آن برای نیازهای مختلف خانوار وجود دارد. بنابراین، تفاوت بنیادی این دو در محدودبودن مصرف کالابرگ به خرید کالاهای تعیین‌شده و آزادی بیشتر در مصرف یارانه نقدی است. مبلغ اعتبار، نحوه اجرای طرح و مقررات برخورداری از این حمایت‌ها نیز تابع تصمیم‌ها و اطلاعیه‌های رسمی هر مرحله است.
