انفجار مرگبار گاز متان در معدن زغالسنگی در سورانج، در نزدیکی کویته، مرکز ایالت بلوچستان پاکستان، بار دیگر شرایط خطرناکی را که کارگران معدن با آن روبهرو هستند آشکار کرد.
این انفجار که در ۳۰ ژوئیه ۲۰۲۶ رخ داد، بار دیگر توجهها را به ضرورت تقویت حمایتهای مربوط به ایمنی و بهداشت شغلی در صنعت معدن پاکستان جلب کرده است.
گروههای امداد همچنان در حال خارج کردن اجساد کارگران از محل حادثه هستند و شمار قربانیان تاکنون ۳۴ نفر اعلام شده است. تحقیقات درباره علت وقوع این فاجعه همچنان ادامه دارد.
این انفجار تازهترین مورد از مجموعه حوادث مرگبار معدن در پاکستان است که طی سالهای گذشته جان بسیاری از کارگران را گرفته است.
با وجود تلاشهای مستمر اتحادیههای کارگری برای بهبود شرایط ایمنی و بهداشت شغلی، کارگران معدن همچنان در حوادث قابل پیشگیری، از جمله انفجارهای گازی، ریزش سقف معادن و دیگر خطرات محیط کار جان خود را از دست میدهند. این وضعیت، ضرورت اجرای موثرتر استانداردهای ایمنی در معادن را بیش از پیش نشان میدهد.
پس از پایان عملیات امداد و بازیابی اجساد که نزدیک به ۴۵ ساعت ادامه داشت، مشخص شد تمامی کارگرانی که در معدن گرفتار شده بودند جان باختهاند و هیچ بازماندهای وجود ندارد.
دولت ایالت بلوچستان دستور انجام تحقیقات در سطح عالی را صادر کرده، چهار معدن را تعطیل و پلمب کرده و از پرداخت غرامت به خانوادههای آسیبدیده خبر داده است.
اتحادیه کارگری وابسته به سازمان بینالمللی کارگران صنایع (IndustriALL)، یعنی فدراسیون مرکزی کارگران معادن پاکستان (PCMLF)، خواستار انجام تحقیقات قضایی مستقل، پاسخگویی در برابر کوتاهیهای احتمالی و تقویت بازرسیهای ایمنی در معادن شده است.
همچنین این اتحادیه و فدراسیون کارگران معدن پاکستان (PMWF) خواستار تصویب فوری و اجرای موثر مقاولهنامه شماره ۱۷۶ سازمان جهانی کار (ILO) درباره ایمنی و بهداشت در معادن شدهاند.
این مقاولهنامه چارچوبی برای تضمین شرایط ایمنتر کار در معادن، پیشگیری از خطرات شغلی، مشارکت کارگران در مسائل ایمنی و مسئولیتپذیری کارفرمایان و دولتها در این زمینه ارائه میکند.
اتحادیههای فعال در بخش معدن اخیرا اعلام کردهاند که بر اساس بررسیهای آنها، تعداد مرگومیرهای ناشی از حوادث معدن طی دو سال گذشته حدود ۵۰ درصد کاهش یافته است.
با این حال، آنها تاکید کردهاند که هر مرگ قابل پیشگیری، نشاندهنده ضرورت ادامه اقدامات و تقویت تدابیر ایمنی در معادن است.
این اتحادیهها همچنین خواستار گسترش آموزشهای اجباری ایمنی، تجهیز تمامی معادن به سامانههای مدرن تشخیص گاز، تهویه مناسب، ارتباطات اضطراری و تجهیزات نجات شدهاند.
آنها همچنین بر ضرورت پاسخگویی بیشتر در مواردی که کوتاهی یا سهلانگاری به مرگ کارگران منجر میشود تاکید کرده و خواستار مشارکت کامل سازمانهای کارگری در نظامهای تصمیمگیری مرتبط با ایمنی معدن شدهاند.
این حادثه بار دیگر یادآوری میکند که برخورداری از محیط کار سالم و ایمن، یک حق اساسی کارگران است.
ایمنی موثر در معادن تنها به اقدامات فنی وابسته نیست، بلکه نیازمند نظامهای قدرتمند بازرسی کار، گفتوگوی اجتماعی و آزادی کارگران برای سازماندهی، بیان نگرانیهای ایمنی و گزارش شرایط خطرناک بدون ترس از پیامدهای منفی است.
«کمال اوزکان»، معاون دبیرکل سازمان IndustriALL در این باره گفت: «غرامت نمیتواند جان معدنچیان از دسترفته را بازگرداند یا رنج عمیق خانوادههای آنها را کاهش دهد. صنعت معدن تنها زمانی میتواند پایدار باشد که هر کارفرما، هر مقام مسئول و هر ذینفع، حفاظت از جان کارگران را نه بهعنوان هزینهای برای مدیریت، بلکه بهعنوان مسئولیتی غیرقابل مذاکره در نظر بگیرد.»
«امانوئل آدجی-دانسو»، مدیر بخش انرژی و معدن IndustriALL، هم در این باره گفت: «افرادی که بیش از هر کس دیگری خطرات کار را میشناسند، خود معدنچیان هستند. زمانی که کارگران آزادی سازماندهی، بیان نگرانی درباره شرایط ناایمن و مشارکت در تصمیمهای مربوط به ایمنی را داشته باشند، احتمال وقوع فجایع کاهش مییابد. گوش دادن به کارگران یکی از موثرترین اقدامات ایمنی است که هر بخش معدنی میتواند اتخاذ کند.»
منبع: www.industriall-union.org
