پروژه «اینتـِر جِن» (InterGen) به ابتکار دو جوان سنگاپوری، با برگزاری تورهای غذایی، پیادهروی ساحلی و بازیهای گروهی، پیوندی تازه میان نسل جوان و سالمندان ایجاد کرده و روحیه همسایگی را تقویت میکند.
«بنارد رودریگز» میگوید:«خیلی از مردم متوجه نمیشوند که چرا پدربزرگها و مادربزرگهایشان کارها را به یک شیوه خاص انجام میدهند. اما وقتی داوطلبانه با سالمندان همکاری میکنند، دیدگاهشان تغییر میکند و با اعضای مسن خانواده خود همدلی بیشتری نشان میدهند.»
«بنارد رودریگز»، دانشآموز ۱۸ ساله رشته فناوری اطلاعات، خالق پروژه «اینتـِر جِن» است؛ تلاشی مشترک برای ایجاد ارتباط بین جوانان و سالمندان با همکاری «شبکه جوانان جالان کایو» (JKYN) و «کمیته پویاسازی سالمندان جالان کایو» (JK AAC).
«سیتینور سارا»، دانشجوی ۲۵ ساله تاریخ و معاون رئیس کمیته جوانان میگوید: «وقتی اولین بار در یکی از جلسات ماهانه شبکه جوانان با بنارد آشنا شدم، خیلی درونگرا به نظر میرسید، اما وقتی صحبت میکند، مشخص است که ایدههای زیادی برای خدمت به جامعه دارد. این همان چیزی است که ما میخواهیم در میان داوطلبان خود ببینیم.»
سیتی و بنارد اولین تجربه داوطلبانه خود را در دوران راهنمایی آغاز کردند؛ آنها در مجتمعهای مسکونی نزدیک مدرسهشان، درمیان خانوادههای کمدرآمد غذا توزیع میکردند.
سیتی میگوید: «خانه به خانه رفتن، چشمم را به روشهای مختلف زندگی مردم در سنگاپور باز کرد.» بنارد هم به یاد میآورد: «دیدم که چطور چیزهای کوچک باعث خوشحالی ساکنان میشود و من میخواستم شادی را در میان مردم پخش کنم.»
هر دو به دنبال داوطلب شدن در محله خود بودند و به «شبکه جوانان جالان کایو» پیوستند، جایی که ایده پروژه «اینتـِر جِن» به تدریج شکل گرفت.
بنارد توضیح میدهد: «برای سالمندانی که تنها زندگی میکنند، شاید تنها دیدار آن روزشان، همان یک مرتبهای باشد که به آنها سر میزنید.» او میخواست فرصتهای بیشتری برای معاشرت سالمندان و جوانان ایجاد کند. در حین این کار تشخیص داد که جوانان به فعالیتهای پایدار جذب میشوند، در حالی که سالمندان بیشتر به دنبال تجربههای تازه هستند.»
رویدادهای پروژه «اینتـِر جِن» علایق هر دو گروه را با هم ترکیب میکند تا تجربههای مشترک خلق کنند. از زمان راهاندازی در سال ۲۰۲۴، این گروه تورهای مختلفی برگزار کرده است، از جمله یک تور غذای گیاهی در «بدوک» سنگاپور و یک پیادهروی در منطقه جزرومدی ساحل؛ جایی که شرکتکنندگان درباره تنوع زیستی غنی سواحل سنگاپور بیشتر یاد گرفتند.
علاوه بر دیدن موجودات دریایی از نزدیک و امتحان بستنیهای گیاهی، سالمندان و جوانان از طریق گفتگو با یکدیگر بیشتر آشنا میشوند.
سیتی میگوید: «دست یک خانم مسن را گرفته بودم و او را به سمت مقصد بعدی راهنمایی میکردم که ناگهان به زبان ماندارین با من شروع به صحبت کرد. وقتی فهمید میتوانم او را بفهمم، در طول مسیر داستان زندگیاش را برایم تعریف کرد. این اتفاق مرا به یاد روزهایی انداخت که پدربزرگ و مادربزرگ فوتشدهام را برای چکاپ سلامت همراهی میکردم.»
بنارد با خنده میگوید: «فهمیدم سالمندان خیلی شیکپوشتر از چیزی هستند که فکرش را میکنی. در یکی از پیادهرویها، یکی از آنها عینک آفتابی جنتل مانستر زده بود و با عینکش به ما پز میداد.»
ارتباطاتی که پروژه «اینتـِر جِن» ایجاد میکند، فراتر از رویدادهای آن دوام میآورد. سیتی میگوید: «حالا وقتی مردم در قهوهخانه همدیگر را میبینند، سلام و احوالپرسی میکنند و این روحیه همسایگی را در محله تقویت میکند.»
برنامههای آینده پروژه شامل جلسات درمان با کمک حیوانات، یک تور میراث گذشتگان در جزیره «پولاو اوبین» و حتی یک روز بازیهای رومیزی است.
با وجود اینکه متعادل کردن درس و کار داوطلبانه میتواند استرسزا باشد، نه بنارد و نه سیتی قصد کٌند کردن ندارند.
بنارد میگوید مهمترین بخش داوطلبی، برداشتن قدم اول است: «مردم فقط باید یک بار امتحان کنند، هیچ راه دیگری نیست که بفهمی این کار برایت خوب است یا نه.»
سیتی میگوید: «این روزها من بیشتر روی توانمندسازی جوانان تمرکز میکنم.» او با بسیاری از جوانان مشتاقی ملاقات میکند که میخواهند تغییری ایجاد کنند اما مطمئن نیستند از کجا شروع کنند. سیتی ادامه میدهد: «سعی میکنم آنها را در معرض فرصتها قرار دهم و بهشان بگویم: اول انجام بده، بعد فکر کن.»
منبع: www.kaya.gov.sg