دو انسولین تازه ایرانی در آستانه ورود به بازار

مصطفی قانعی، دبیر ستاد توسعه زیست‌فناوری معاونت علمی گفت: «انسولین‌های آسپارت و گلارژین پس از ارائه مستندات به سازمان غذا و دارو، در صورت طی کامل مراحل قانونی، تا پایان سال جاری وارد بازار خواهند شد.»

قانعی در گفت‌وگو با ایسنا توضیح داد: «این شرکت متعهد شده است طی یک برنامه دوساله، نیاز کشور به این دو نوع انسولین را تأمین کند و سال جاری نخستین سال اجرای این برنامه محسوب می‌شود. انسولین‌های آسپارت به‌عنوان انسولین سریع‌الاثر و گلارژین به‌عنوان انسولین طولانی‌اثر، از مهم‌ترین داروهای مورد استفاده در درمان بیماران دیابتی محسوب می‌شوند و سهم بالایی در هزینه‌های ارزی حوزه دارو دارند.»

هم‌زمان با این برنامه، صندوق نوآوری و شکوفایی با همکاری سازمان برنامه و بودجه، حمایت مالی از دو برنامه ملی «تولید انسولین» و «تولید داروهای مشتق از پلاسما» را در دستور کار قرار داده است. بر اساس اعلام این صندوق، تا سقف دو هزار میلیارد تومان منابع برای سرمایه‌گذاری و مشارکت با بخش خصوصی در این دو حوزه پیش‌بینی شده است. طبق آمارهای رسمی، ارزبری انسولین و داروهای مشتق از پلاسما در سال گذشته نزدیک به ۲۰۰ میلیون دلار بوده است.

دبیر ستاد توسعه زیست‌فناوری همچنین از قرار گرفتن ساخت سومین پالایشگاه پلاسما در دستور کار دولت خبر داد و گفت: «در حال حاضر دو پالایشگاه فعال در کشور وجود دارد که مجموع ظرفیت پالایش آن‌ها حدود ۶۰۰ هزار لیتر در سال است، درحالی‌که نیاز کشور به پالایش پلاسما حدود یک‌میلیون و ۵۰۰ هزار لیتر برآورد می‌شود. به گفته قانعی، احداث پالایشگاه سوم با هدف کاهش وابستگی به واردات و تأمین پایدار داروهای حیاتی انجام خواهد شد.

با این حال، واقعیت‌های میدانی نشان می‌دهد که بازار دارویی ایران در سال‌های اخیر با بحران جدی در تأمین انسولین روبه رو بوده و بسیاری از بیماران در داروخانه‌ها با نبود انسولین قلمی مواجه شده‌اند. برخی مسئولان کمبودها را ناشی از کاهش عرضه جهانی، مشکلات تخصیص ارز و تحریم‌های اقتصادی می‌دانند که روند واردات را پیچیده کرده است، اما فعالان حوزه سلامت و انجمن‌های دیابت بر این باورند که مدیریت نادرست زنجیره تأمین، نقص در پیش‌بینی دقیق تقاضا و قیمت گذاری دستوری عوامل اصلی این آشفتگی است که حتی دسترسی به اقلام جانبی مانند نوارهای تست قند خون را نیز برای بیماران دشوار کرده است. حال باید دید تولید انسولین داخلی می تواند کمبود انسولین را کاهش دهد یا همچنان انسولین های خارجی برای مصرف کنندگان پرطرفدارند.