آمبولانس دیر رسید یا اجل زود؟
گرمای سوزاننده تابستان تهران علاوه بر اینکه همه را جان به لب و کلافه کرده، بیهزینه هم نیست. اینبار قربانی یک راننده تاکسی اینترنتی در مسیر فرودگاه بود که به دلیل گرمازدگی جان خود را از دست داد. سازمان اورژانس استان تهران در قالب توضیحاتی اعلام کرد تیم کارشناسان اعزامی در زمانی حدود ۲۰ دقیقه در محل حاضر شده و عملیات احیای قلبی-ریوی (CPR) را با جدیت آغاز کردند. این در حالی است که شاهدان عینی تأخیر در رسیدن آمبولانس را عامل فوت راننده دانستند و آن را در شبکههای اجتماعی همخوان کردند.
دیررسیدن آمبولانس البته امری تازه نیست و بارها صدای اعتراض مردم را بلند کرده است. چه بسیار کسانی که اگر چند دقیقه زودتر به درمان لازم میرسیدند الان زنده بودند. کمبود آمبولانس بهعنوان مهمترین عامل تأخیر در خدماترسانی از سوی اورژانس اعلام میشود. رئیس مرکز اورژانس تهران پیشتر گفته بود: استان تهران براساس برنامه ششم توسعه نیازمند ۹۰۰ دستگاه آمبولانس است که در حال حاضر ۵۶۰ دستگاه آمبولانس دارد که از این تعداد هم ۴۷۰ دستگاه مستهلک است. همچنین اورژانس تهران نیازمند ۵۰۰ دستگاه موتورلانس است که در حال حاضر ۲۶۰ دستگاه موتورلانس داریم که از این تعداد ۶۰ دستگاه فرسوده است. این کمبود و اختلال در یکی از مهمترین امور اجتماعی کشور کی و چگونه باید حل شود، سوالی است که هربار پاسخ متناقضی به آن داده میشود و در نهایت راهحلی نیست.
اورژانس تهران در حادثه فوت راننده تاکسی مسیر فرودگاه، قصور از سمت خویش را رد کرده و گفته هیچگونه تأخیر غیرمتعارف یا قصوری در فرایند امدادرسانی رخ نداده و همه اقدامات طبق ضوابط حرفهای و در سریعترین زمان ممکن انجام شده است.
چند دقیقه اول حادثه زمانی طلایی برای رسیدگی به وضعیت مصدوم است که اگر آمبولانس و نیروی امدادی بهموقع نرسد حوادث تلخی رخ میدهد. بنابراین بهتر است در این مورد تمهیدات درستی اندیشیده شود. مردم میدانند که به محض شنیدن صدای آمبولانس باید راه را به هر طریق بازکنند، چون در آخر راه بیماری منتظر کمک است، مسئولان هم حتماً میدانند که تجهیز ناوگان اورژانش و نیروی انسانی کافی لازمه خدمترسانی بهتر به مردم خواهد بود.





