آمارهای شگفت‌انگیز صداوسیما

به گزارش آتیه آنلاین، مرکز تحقیقات صداوسیما، تازه‌ترین نظرسنجی خود درباره استقبال مخاطبان از سریال‌های روی آنتن تلویزیون در نیمه نخستِ مهر ۱۴۰۰ را منتشر کرده که براساس این نظرسنجی ۷۹.۲ درصد مردم، بیننده برنامه‌های سیما در نیمه اول مهر ۱۴۰۰ بوده‌اند. در میان سریال‌هایی که در این مدت روی آنتن تلویزیون بوده‌اند، «افرا» که از شبکه یک سیما پخش شد، با ۴۶ درصد مخاطب و کسب رضایت ۸۲.۹ درصدی (خیلی زیاد)، پربیننده‌تر از دیگر مجموعه‌های تلویزیونی بوده است. در این راستا، میزان بیننده سریال «افرا»، از حد متوسط سال گذشته مجموعه‌های تلویزیونی سیما و از متوسط ۱۰ سال اخیر شبکه یک، بیشتر بوده است. بر اساس این نظرسنجی که از میان افراد ۱۲ سال به بالا و در تهران و ۳۰ شهر دارای مرکز صداوسیما انجام شده است، سریال «هم‌سایه» از شبکه سه با ۲۷.۶ درصد بیننده و کسب رضایت ۶۹.۶ درصدی (زیاد)، در رتبه دوم سریال‌های نیمه اول مهر قرار گرفته است. «در کنار پروانه‌ها» از شبکه دو، با ۲۰.۵ درصد بیننده و کسب رضایت ۷۶.۸ درصدی (زیاد)، در جایگاه سوم سریال‌های پربیننده سیما در این ایام قرار گرفته است. تلویزیون به طور حتم تماشاگران خود را هم به‌صورت ثابت و هم مقطعی به‌خصوص در شهرها و روستاها تلویزیون داشته و دارد و البته این رسانه همواره توانسته در اعیاد و تعطیلات تعداد بیننده حداقلی را برای سریال و فیلم‌هایش جلب کند اما اینکه قواعد این نظرسنجی‌ها به چه صورت است و مبنای آن چیست را هیچ‌کس نمی‌داند. شاید یکی از دلایلی که این آمارها را دور از واقعیت جلوه می دهد، عدم انتشار مستندات و جزئیات روش جمع‌آوری و تنظیم آمارهای مرکز افکارسنجی برای افکارعمومی است. از طرفی این آمارها در حالی منتشر می شود  که در طی سال‌های اخیر شاهد سیر نزولی کیفیت سریال‌سازی در تلویزیون هستیم. اگرچه در دهه ۶۰ سریال‌سازی با امکانات کمتری صورت می‌گرفت، اما آثار فاخر زیادی از آن دهه در خاطرات و قلب مردم باقی مانده است. تلویزیون در گذشته در ساخت سریال‌ها به قدری قوی بود، که بیننده برای دیدن قسمت بعدی سریال لحظه‌شماری می کرد اما حالا چند سالی می شود که تلویزیون با ریزش مخاطب زیادی مواجه است و دست کم طی چند سال اخیر، سطرهای فراوان از کم کاری، نازل بودن محتوا، ناشی‌گری و فقدان خلاقیت را پیش چشم مان زنده می کند.اکنون اگرچه خیلی‌ها از نبود بیننده‌های تلویزیون و کاهش آمار مخاطبان گفته‌اند اما تلویزیون همچنان اصرار بر پرمخاطبی خود دارد. سال گذشته نیز رسانه ملی و واحد افکارسنجی و روابط عمومی سازمان صداوسیما، میزان مخاطب‌شان را حدود ۸۲درصد اعلام کردند و معتقد بودند از جمعیت حدود ۸۵میلیون نفری ایران چیزی حدود ۶۵میلیون نفر بیننده تلویزیون هستند و بیش از ۵۰ میلیون نفر یکی از برنامه‌های رسانه ملی را به طور مداوم پیگیری می‌کنند. اما واقعا  این نوع نظرسنجی‌ها درست و دقیق و قابل استناد هستند؟ محمدتقی فهیم: اینکه تلویزیون می‌گوید این میزان مخاطب داریم به نظرم خیلی نباید جدی‌اش گرفت! در همین راستا «محمد تقی فهیم» منتقد سینما و تلویزیون می گوید: اینکه تلویزیون در پایان هر فصل می‌گوید این میزان مخاطب داریم به نظرم خیلی نباید جدی‌اش گرفت! این منتقد در در گفت و گو با فارس، با بیان توصیه ای به رئیس جدید سازمان صداوسیما در ابتدای راه خود گفت: به نظرم یکی از کارهایی که آقای جبلی باید انجام دهد این است که اگر در هم نریزد و بنیاد نویی نگذارد هیچ اتفاقی نمی افتد. فهیم  با بیان ضعف های سازمان صداوسیما نیز ادامه داد: یکی از ضعف هایی که الان وجود دارد این است که غیر متخصص ها آنقدر با رابطه وارد سازمان شدند و در لایه های مختلف سازمان لانه کردند که تکان دادنشان سخت شده است. به ویژه جوان های کم سن و سالی که هنوز غوره نشده مسئولیت هایی گرفتند. به نظرم باید تکان شدیدی به ساختار تلویزیون داده شود و تا این اتفاق نیفتد توصیه های ما خیلی به چشم نمی آید. وی همچنین افزود: مشکل اصلی تلویزیون ما الان بحث سریال ها است و آنچه که مخاطبین بالقوه را بالفعل می کند و از ریزش مخاطب تلویزیون جلوگیری می کند، همین سریال ها است. ما با آدم های جدی کاری نداریم یا تلویزیون می بینند یا نه و یا اخبار می بینند. آنجایی خطر وجود دارد که میدان توده ای از دست سازمان در رود و آنجا خطرساز است که اگر هر اتفاقی بیفتد تلویزیون بخواهد به لحاظ فرهنگی و تاثیرگذاری کاری انجام دهد که بگوید چقدر در عمق توده ها نفوذ دارد. فهیم ادامه داد: دوستان بخش سریال سازی را دست کم گرفتند و چند سالی است که این بخش تضعیف شده و شاهد سریال های خوبی نیستیم و همین مخاطبین را از تلویزیون فراری داده است. سریال ها ضعیف هستند و از نظر محتوا و ساخت قابل تحمل نیستند و اینکه در پایان هر فصل می گویند این میزان مخاطب داریم به نظرم خیلی نباید جدی اش گرفت چون ما به عینه در جامعه می بینیم، آن هم من که در تهران و شهرستان تردد دارم متوجه می شوم مردم چه می بینند و چه را دوست دارند و یا دوست ندارند و اینکه آیا اصلا تلویزیون تماشا می کنند یا نه.