«قانون هوای پاک» قربانی غفلت برخی دستگاه‌ها

به گزارش آتیه آنلاین به نقل از ایسنا، شینا انصاری با اشاره به قانون هوای ‌پاک به‌عنوان یکی از مهمترین اسناد بالادستی در خصوص حل معضل آلودگی هوا اظهار کرد: قانون هوای پاک در ۳۴ ماده، محورها و تکالیف دستگاه‌ها درباره منابع مولد آلودگی هوا را به‌صورت شفاف تعیین کرده است. با این حال به‌رغم گذشت بیش از چهار سال از ابلاغ این قانون و آیین‌نامه‌های اجرایی آن آنچه در عمل مشخص است آن است که بخش عمده‌ای از تکالیف پیش‌بینی شده در ظرف زمانی مقرر در قانون محقق نشده است. وی اضافه کرد: عدم‌ارتقای استاندارد خودروهای بنزینی، روند کند از رده خارج کردن خودروها و موتورسیکلت‌های فرسوده، توزیع نامناسب سوخت واجد استاندارد در کلانشهرها و محورهای مواصلاتی، تجدید کند ناوگان حمل‌ و نقل عمومی، عدم‌ تکمیل طرح کهاب، مصرف سوخت مازوت در صنایع و نیروگاه‌های کلانشهرها و عدم‌ اجرای بسیاری از محورهای مؤثر دیگر در کاهش آلودگی هوای شهرهای بزرگ عملا موجب شده است که آلودگی هوا همچنان معضل محیط زیستی کلانشهرهای کشور در ایام پایداری جوی و فصول سرد سال باشد. نقش مهم منابع ثابت در آلودگی هوا و الزام تامین سوخت استاندارد برای نیروگاه‌ها مدیرکل محیط زیست و توسعه پایدار شهرداری تهران به منابع ثابت آلاینده به‌عنوان بخش مهمی از دلیل آلودگی هوا در فصول سرد سال اشاره کرد و گفت: بخش مهمی از دلایل آلودگی هوا در فصل پاییز و زمستان ناشی از فعالیت منابع ثابت مانند نیروگاه‌ها و کارخانه‌های بزرگ است که تامین سوخت مناسب راهکار کاهش آلودگی ناشی از آن‌ها است این در حالیست که استفاده از سوخت‌های فسیلی میان تقطیر مانند «مازوت» در شرایط «وارونگی دما» (اینورژن) و سکون هوا می‌تواند معضل آلودگی هوا را تشدید کند. انصاری ضمن بیان اینکه موضوع کیفیت سوخت با استناد به ماده ۱۸ قانون هوای ‌پاک مورد توجه است، اظهارکرد: براساس این ماده از قانون، وزارت نفت مکلف شده سوخت تولیدی کشور از جمله بنزین، نفت گاز، نفت کوره و نفت سفید را مطابق با استاندارد ملی مصوب عرضه کند و سازمان حفاظت محیط زیست نیز مکلف است از تولید سوخت غیراستاندارد جلوگیری کند همچنین سازمان ملی استاندارد وظیفه دارد از واردات سوخت فاقد استاندارد ملی جلوگیری به عمل آورد.   ‌پایش واحدهای آلاینده باید به‌صورت برنامه‌ای سیستماتیک در تمام ایام سال انجام شود وی افزود: پایش منابع آلاینده بر اساس قانون برعهده سازمان حفاظت محیط زیست به‌ عنوان دستگاه حاکمیتی است. هرچند لازم است منابع آلاینده طی سال مورد پایش مستمر قرار گیرند اما تشدید و مضاعف شدن آن در ایام پایداری و آلودگی هوا در کلانشهرها از جمله تهران یک ضرورت است. پایش و کنترل منابع ثابت به‌خصوص کارخانه‌های پیرامون شهرها به‌صورت مداوم و حتی شبانه و نظارت بر انجام معاینه فنی خودروها و جلوگیری از تردد خودروهای دودزا در محدوده شهرها، پایش کیفی سوخت توزیعی که همگی در برنامه‌های بالادستی مشخص شده‌اند باید به‌صورت برنامه‌ای سیستماتیک انجام شود و صرفا مختص به شرایط و ایام الودگی هوا نباشد. انصاری در ‌پایان به موادی از قانون هوای ‌پاک که مورد بی‌توجهی قرار گرفته‌اند اشاره و تصریح کرد: از رده خارج کردن خودروها و موتورسیکلت‌های فرسوده، ارتقای استاندارد خودروهای نو، بهبود کیفیت سوخت، کنترل آلودگی صنایع و توسعه حمل و نقل عمومی که منوط به حمایت دولت از شهرداری است از موادی هستند که محقق نشده‌اند این در حالیست که صورت مساله مشخص آلودگی هوا، راهکارهای معینی دارد که ‌باید در ظرف زمانی منطقی در محورهای مختلفی در طول ایام سال با اولویت در دستور کار نهادهای متولی قرار گیرد.