چانه‌زنی؛ ابزار جدید کارگران آمریکایی

به گزارش آتیه‌آنلاین، بازار کار درگیر همه‌گیری کرونا برای نخستین‌ بار طی نسل‌های گذشته، به کارگران مشتاق و توانمند دست بالا را نشان داده است. در حالی که کارگران تلاش می‌کنند بیشترین استفاده را از این شرایط ببرند، به نظر می‌رسد اقتصاددانان رویکرد مثبتی در این زمینه نداشته باشند. بیشترین فرصت شغلی  نیروی کار عبارت است از توانایی یک کارمند در تعیین دستمزد و مزایای بالاتر و تعیین مؤلفه‌های اثرگذار در مورد شرایط کاری خود. از دهه ۱۹۵۰‌، قدرت کارگران به طور کلی در حال کاهش است؛ زیرا قدرت شرکت‌ها و سهامداران افزایش یافته و قدرت اتحادیه کاهش می‌یابد. اما در حال حاضر، از زمان شروع ردیابی داده‌ها توسط اداره آمار کار در دسامبر سال ۲۰۰۰، آمریکا بیشترین فرصت‌های شغلی را داراست. در پایان ماه ژوئن، ۱۰ میلیون و ۱۰۰ هزار فرصت شغلی در این کشور ثبت شد. این بدان معناست که به ازای هر ۱۰۰ شغل، فقط ۹۴ بیکار در دسترس وجود دارد. «آنا استنزبری»، اقتصاددان کار و استادیار مطالعات کار در دانشکده مدیریت ام‌آی‌تی گفت: «ما اساساً نیروی کار را در جایی می‌بینیم که توازن قوا در روابط کاری بین کارگر و کارمند وجود دارد». وی افزود: «مردم ممکن است فکر کنند که چه اهرم فشاری برای درخواست اضافه حقوق در دست دارند؛ یا اگر رئیس‌ام از من چیزی بخواهد که به نظر من ایمن نباشد، چگونه باید به درخواست‌اش جواب منفی بدهم؟» این پژوهشگر افزود: «تا حدودی این بازی برد - باخت است. یعنی که اگر کسی در این میان سود کرده،‌ دیگری حتماً ضرر می‌کند.» پیش از شیوع همه‌گیری نیز نیروی کار شروع به حمایت از کارگران کرده بود. «دایان سوانک»، اقتصاددان ارشد شرکت مشاوره «گرنت تورتون» در این رابطه گفت: «پیش از شروع بحران ما شاهد سخت‌تر شدن بازار کار بودیم و جنگ بر سر استعدادها رو به افزایش داشت.» وی در ادامه افزود: «با محدود کردن عرضه و افزایش تقاضا، ما شاهد هیجان در بازار کار بودیم.» اما باید توجه داشت که قدرت جدید به‌ صورتی نامتوازن توزیع شده است. «آنو ماداگوارکار»، شریک مؤسسه جهانی مک‌کنزی، در این رابطه گفت: «پویایی دستمزد و قدرت کارکنان بستگی به این موضوع دارد که شما در کدام سویه از شوک کار قرار بگیرید.» در حالی که رشد دستمزد به نفع همه کارگران بوده، کسانی که مهارت بالاتری داشته و توانایی‌های فنی برجسته‌تری را دارا بودند، کنترل بیشتری در زمینه دورکاری کسب کردند، استقلال و قدرت بیشتری به دست آوردند و دامنه جغرافیایی کارفرمایان بالقوه را گسترش دادند. بیکاری کرونایی به گفته تحلیلگران، کارگران بیکار در زمینه‌های بیشتری در معرض تعطیلی‌های ناشی از کرونا هستند؛ تعطیلی‌هایی که در صورت از بین رفتن قراردادهای شخصی افزایش می‌یابند. این امر شامل صنعت خرده‌فروشی، رستوران‌گردانی، سرگرمی و مسافرت می‌شود. در نتیجه این افراد باید تمرکز خود را بر مهارت‌هایی گذاشته که در آینده می‌تواند برای‌شان راهگشا باشد. بنا به تحقیقات مک‌کنزی، کارکنان با مهارت‌های بالا اکنون در حال یادگیری سواد داده‌ای خود، سیستم‌های دیجیتالی و سازگاری با محیط‌ها و فضاهای جدید هستند. در این بازار کار قوی، اغلب وظیفه کارگران است که دست به محورسازی و تغییر بزنند. «آریانا گارسیا»، ۲۷ ساله، در سال ۲۰۲۰ به دلیل همه‌گیری کرونا دوبار از مشاغل مربوط به خرده‌فروشی اخراج شد. این مادر مجرد، برای اولین‌بار در زندگی‌اش بود که از کاری اخراج شده و نسبت به توانایی‌اش در تأمین اجاره خانه نگران بود. وی گفت: «حس نمی‌کردم که بازگشت به بازار خرده‌فروشی لزوماً امن‌ترین و پایدارترین ایده برای ادامه زندگی باشد.» وی افزود: به این موضوع که چطور می‌تواند مهارت‌های کامپیوتری‌اش را افزایش دهد و از این امر برای اهرمی برای تغییر وضعیت‌اش استفاده کند، فکر کرده است. گارسیا شغلی به عنوان دستیار اجرایی در یک مدرسه پیدا کرد و بیش از ۲ هزار و ۵۰۰ دلار برای گرفتن لیسانس مشاور املاک با یک کارگزاری محلی سرمایه‌گذاری کرد. او البته همچنان کارهای آزاد نیز انجام می‌دهد و آخر هفته‌ها به مشتریان‌اش خدمات آرایشی ارایه می‌دهد. این مادر مجرد افزود که دستمزد کار جدیدش البته کمتر است،‌ اما ثبات بیشتری دارد و مزایای بهتری نیز ارائه می‌دهد. به گفته وی، برای اولین‌بار در زندگی‌اش او می‌تواند در بعضی صبح‌ها بگوید که حالش خوب نیست و نمی‌تواند سر کار برود. پیش‌تر، وقتی حالش خوب نبود، همکاران و رؤسایش به او فقط آب می‌دادند و تشویق‌اش می‌کردند که از پس وضعیت‌اش برآید. وی گفت که قدرت جدید نیروی کار به این زودی‌ها تغییر نمی‌کند. گارسیا افزود: «مشکلی با سر کار رفتن از ساعت ۹ الی ۵ بعدازظهر ندارم. اما موضوع این است که آیا این وضعیت را می‌توان حفظ کرد؟ آیا این ساعات کاری از لحاظ روانی برای من خوب است؟ آیا حقوق‌اش کافی است؟ آیا مزایایی برای خانواده‌ام دارد؟» وی در ادامه گفت: «اگر محیط کاری به‌ خوبی حاضر نباشد این شرایط را برای من فراهم کند، من هم حاضر نیستم در آنجا وقتم را تلف کنم.» بنابراین به نظر می‌رسد که این نیروگذاری جدید در فضای کار، مزایای بسیاری برای کارگران ماهرتر داشته و گزینه‌ها و توانایی چانه‌زنی را برای آنها افزایش می‌دهد. این امر خود سبب می‌شود تا کارگران بتوانند از امنیت شغلی و آرامش روانی قابل‌ اعتنایی برخوردار شده و پیشرفت بیشتری داشته باشند. گزارش: کامران برادران