نیش تحریم‌ها بر تن رنجور معلولان

به گزارش آتیه‌آنلاین، جای اینکه کیفیت وسایل کمک توانبخشی و توان‌پزشکی سال به سال بهتر شود، به اذعان بسیاری از معلولان کیفیت این وسایل روز به روز کاهش یافته است، انگار تحریم‌ها و سختی دسترسی به مواد اولیه مرغوب منجر به خرابی زودتر این وسایل می‌شود و فرد دارای معلولیت به وقت تعمیر این وسایل باید هزینه گزافی هم برای تعمیر آن‌ها پرداخت کند. افروز صفاری‌فر، معاون پیشگیری از معلولیت‌های مرکز توسعه پیشگیری و درمان اعتیاد سازمان بهزیستی کشور در گفت‌وگو با آتیه‌آنلاین با تاکید بر تاثیر تحریم‌ها بر وسایل کمک توانبخشی از جمله دستگاه‌های غربالگری شنوایی گفت: دستگاه‌های غربالگری به دلیل افزایش نرخ ارز دچار افزایش قیمت دو برابری در سال ۱۳۹۹ شد و این مساله تبعاتی برای مراکز غربالگری و سازمان بهزیستی نیز به دنبال داشته است. وی غربالگری را در تشخیص به موقع ناتوانی‌هایی شنیداری کودک بسیار موثر دانست و افزود: از بدو تولد تا شش ماهگی بهترین زمان برای تشخیص ناشنوایی یا کم شنوایی در نوزادان است که باید مورد توجه والدین قرار گیرد. با توجه به این که از حدود شش ماهگی تا سه سالگی بهترین دوران زبان‌آموزی کودک به شمار می‌رود، تشخیص کم شنوایی و شروع درمان، در هوش و قدرت یادگیری کودک، بسیار موثر است. معاون پیشگیری از معلولیت‌های مرکز توسعه پیشگیری و درمان اعتیاد سازمان بهزیستی کشور تصریح کرد: چنانچه ناتوانایی‌های شنیداری کودک به موقع تشخیص داده نشود، یادگیری و زبان‌آموزی کودک به نحو چشمگیری کاهش می‌یابد. اینکه بهترین زمان برای تشخیص کم‌شنوایی تا قبل از ۶ ماهگی است تا نتایج درمان مطلوب‌تر باشد ضرورت انجام به موقع غربالگری شنوایی را دو چندان می‌کند. وی در ادامه به حمایت سازمان بهزیستی از مراکز دارای مجوز غربالگری شنوایی اشاره کرد و گفت: موسساتی که در زمینه غربالگری شنوایی با سازمان همکاری دارند می‌توانند از کمک هزینه بلاعوض جهت خرید دستگاه‌های غربالگری استفاده کرده و در قبال آن خدمات با تعرفه دولتی ارائه کنند. منصور برجیان -موسس جامعه معلولان ایران- نیز در گفت‌وگو با آتیه‌آنلاین با اشاره به تاثیر تحریم‌ها بر کیفیت وسایل کمک توانبخشی اظهار کرد: قیمت لوازم توانبخشی مورد نیاز افراد دارای معلولیت طی یکی، دو سال اخیر جهش فوق‌العاده‌ای داشته است به‌گونه‌ای که در برخی از شاخص‌ها قیمت‌ها به ۴ تا ۵ برابر رسید و تامین هزینه‌ها را کمرشکن کرده است، خصوصا تامین لوازمی مانند سمعک و ویلچر بسیار سخت شده است. البته در این میان نیز فعالان حقوق ناشنوایان بارها در سال‌های اخیر به عدم تولید سمعک و باطری آن در ایران اشاره کرده‌اند و حمایت سازمان بهزیستی و تخصیص تخفیف ارز دولتی به منظور تسهیل دستیابی به سمعک و باطری را برای ناشنوایان خواستار شده‌اند.