کافه رستورانهای سیار در تهران؛ تمایل به غذای سریع و ارزان
در دو سال اخیر، تعداد کافهها و رستورانهای سیار در شهر حدود ۴۰ تا ۵۰ درصد افزایش یافته، اما تمرکز آنها در مناطق مرکزی و گردشگری، دسترسی به این خدمات را برای محلات کمبرخوردار محدود کرده و رقابت ناعادلانهای با رستورانها و کافههای ثابت ایجاد کرده است.
«شهروندان تهران چند سالی است هر روز با صحنهای روبهرو میشوند که بیش از پیش به نمادی از زندگی شهری تبدیل شده: ونها و کافههای سیار که در خیابانها و بوستانها مستقر شدهاند و وعدههای غذایی سریع و ارزان به مردم ارائه میدهند. اما چند نفر از این شهروندان میدانند که چه تعداد از این واحدها زیرساخت مناسب دارند؟
مرکز پژوهش های شهرداری تهران در گزارشی به موضوع ون کافهها در سطح شهر تهران پرداخته است. براساس این مطالعات در بسیاری از محلات مرکزی و گردشگری تهران، کافهها و رستورانهای سیار به چشم میآیند و فضای عمومی را پر کردهاند. این واحدهای کوچک با ارائه غذا و نوشیدنیهای فوری، هم جذابیت بصری ایجاد میکنند و هم زندگی روزمره شهروندان را آسانتر کردهاند. حضور آنها برای افرادی که به دنبال وعدههای سریع و مقرونبهصرفه هستند بسیار مفید است، اما در غیاب چارچوب مدیریتی و نظارت دقیق، گسترش بیقاعده این فعالیتها پیامدهای چندگانهای دارد. انسداد معابر، آلودگی محیطی، رقابت ناعادلانه با رستورانهای ثابت و فشار بر زیرساختهای شهری تنها بخشی از مشکلات ناشی از این پدیده هستند. به عبارت دیگر، همانطور که این فعالیتها فرصتی برای ارتقای سرزندگی شهری ایجاد کردهاند، در صورت عدم مدیریت صحیح میتوانند به تهدیدی برای نظم و کیفیت زندگی در شهر تبدیل شوند.
مطالعات شهرداری منطقه ۱۲ تهران نشان میدهد که در دو سال اخیر، تعداد کافهها و رستورانهای سیار در شهر حدود ۴۰ تا ۵۰ درصد افزایش یافته است. این رشد عمدتاً ناشی از تغییر سبک زندگی شهروندان، نیاز به خدمات سریع و ارزان و جستوجوی تجربههای اجتماعی نوین است. با این حال، استقرار بیقاعده این واحدها در حاشیه خیابانهای اصلی، گذرگاههای باریک و نقاط پررفتوآمد باعث ایجاد گرههای ترافیکی و کاهش ایمنی عابران و دوچرخهسواران شده است. توقفهای غیرمجاز نه تنها جریان حملونقل عمومی را مختل میکنند، بلکه برای کسبوکارهای ثابت و ساکنان محله نیز مزاحمت ایجاد میکند.
تمرکز کافهها و رستورانهای سیار در مناطق مرکزی و گردشگری، دسترسی به این خدمات را برای محلات کمبرخوردار محدود کرده و رقابت ناعادلانهای با رستورانها و کافههای ثابت ایجاد کرده است. بسیاری از این واحدها از استانداردهای لازم برای ایمنی غذایی، تهویه مناسب، دفع صحیح پسماند و زیرساختهای برق و آب برخوردار نیستند که احتمال بروز بیماریهای واگیردار و آلودگی محیطی را افزایش میدهد. تجربه جهانی نشان میدهد که موفقیت این کسبوکارها تنها در صورت تدوین آییننامه دقیق، نظارت هوشمند و مکانیابی عادلانه ممکن است. در شهرهایی مانند نیویورک، بارسلونا و سنگاپور، تدوین چارچوب قانونی و مقرراتی مشخص، این فعالیتها را به بخشی از برند شهری و جاذبه گردشگری تبدیل کرده است.
راهکارهای پیشنهادی برای ساماندهی کافهها و رستورانهای سیار در تهران شامل چند محور کلیدی است. نخست، تعیین مکانهای مجاز بر اساس کاربریهای فرهنگی، گردشگری و تجاری بهگونهای که فاصله مناسب با مدارس، بیمارستانها و مناطق مسکونی رعایت شود. در این راستا، نصب تابلوهای شهری برای معرفی مکانهای مجاز و اطلاعرسانی به شهروندان ضروری است و تأمین زیرساختهای اولیه شامل برق، آب و فاضلاب باید فراهم شود تا واحدها بتوانند بهصورت ایمن و استاندارد فعالیت کنند.
راهکار دومی که این پژوهش پیشنهاد داده مدیریت ترافیک و حملونقل است. استقرار واحدها باید صرفاً در معابر عریض و فضاهای باز مانند بوستانها انجام شود و محدودیت زمانی فعالیت برای کاهش تداخل با زندگی شبانه و جریان ترافیک اعمال شود. هماهنگی با پلیس راهور برای جلوگیری از انسداد معابر و رعایت مسیرهای ویژه اورژانس و خدمات شهری نیز ضروری است.
سومین راهکار تدوین چارچوب حقوقی و صدور مجوزهای یکپارچه است. هر کافه و رستوران سیار باید کد شناسایی یکتا دریافت کند و مجوز فعالیت آنها با اعتبار یکساله صادر شود که تمدید آن مشروط به ارزیابی عملکرد و بازرسی دورهای باشد. همچنین ایجاد سامانه رسیدگی به شکایات شهروندان و بانک اطلاعاتی آنلاین برای شفافسازی وضعیت مجوزها اهمیت فراوان دارد.
الزامات بهداشتی و ایمنی چهارمین موضوعی است که در این مطالعات به آن اشاره شده. تمامی کارکنان باید کارت سلامت و گواهی بهداشت فردی داشته باشند و تجهیزات بهداشتی شامل سینک، سیستم آب گرم و یخچال استانداردسازی شود. بازرسیهای ماهانه توسط کارشناسان بهداشت محیط و نصب برچسب سلامت بر روی واحدها اطمینان از رعایت استانداردها را فراهم میکند. نصب کپسول آتشنشانی، تهویه مناسب و آموزش ایمنی کار با گاز و برق هم برای کارکنان الزامی است.
همچنین مدیریت کالبدی و منظر شهری باید بهگونهای باشد که طراحی کافهها و رستورانهای سیار هماهنگ با رنگ، نور و مبلمان شهری باشد و تمرکز بیش از حد واحدها در یک نقطه ایجاد نشود. نصب مخازن زباله و بازیافت، هماهنگی طراحی با بافت تاریخی و هویت محلی و برگزاری مسابقات طراحی برای ارتقای کیفیت بصری نیز بخشی از این مدیریت است.
ششم، مدیریت اجتماعی و مشارکت شهروندان است. برگزاری جلسات فصلی با شهرداران نواحی و ساکنان محلات برای بررسی مشکلات، اولویت دادن به جوانان و زنان سرپرست خانوار در صدور مجوزها و استفاده از ظرفیت سازمانهای مردمنهاد در نظارت اجتماعی میتواند به اجرای موفق چارچوب کمک کند.
دراین پژوهش پیشنهاد شده، مدیریت اقتصادی و درآمدزایی پایدار باید شامل تعریف عوارض سالیانه و اجارهبهای روزانه یا هفتگی برای فضاهای شهری، صدور مجوز تبلیغات محیطی با درآمد به نفع شهرداری، تخصیص بخشی از درآمدها به پروژههای محلی و ارائه تسهیلات کمبهره برای استانداردسازی ونها باشد. همچنین رعایت فاصله مناسب با رستورانها و کافههای ثابت برای جلوگیری از رقابت ناسالم ضروری است.
در کنار این اقدامات، همکاری بینبخشی با وزارت بهداشت و دانشگاههای علوم پزشکی تهران برای تدوین دستورالعملها، بازرسیهای مشترک و دورهای، آموزش کارکنان و ایجاد سامانه گزارشدهی تخلفات بهداشتی اهمیت زیادی دارد. پایش تصویری محلهای مجاز با همکاری پلیس هوشمند میتواند به نظارت دقیقتر و اجرای موفقیتآمیز این سیاست کمک کند.
در پایان پژوهشگران تاکید کردهاند: اجرای این چارچوب میتواند به ارتقای کیفیت منظر شهری و کاهش اغتشاش بصری، کاهش مزاحمتهای ترافیکی، تضمین ایمنی کالبدی، توسعه فضاهای عمومی سرزنده، تقویت هویت محلی، افزایش عدالت فضایی، ایجاد اشتغال پایدار برای جوانان و زنان سرپرست خانوار، رونق گردشگری شهری، ارتقای ایمنی غذایی و افزایش شفافیت و اعتماد عمومی منجر شود. با اجرای این راهکارها، کافهها و رستورانهای سیار از فعالیتهای پراکنده و پرچالش به پدیدهای موفق و اثربخش در فضای شهری تبدیل خواهند شد و تهران را به شهری امن، منظم و سرزنده برای همه شهروندان و گردشگران بدل خواهند کرد.
