تصویب اساسنامه سازمان غذا و دارو
هیئت وزیران به پیشنهاد وزارت بهداشت و به استناد بند (چ) ماده (۷۱) قانون برنامه پنجساله هفتم پیشرفت جمهوری اسلامی ایران مصوب ۱۴۰۳، اساسنامه سازمان غذا و دارو را تصویب کرد.

مصوبه هیئت وزیران، اساسنامه سازمان غذا و دارو را به این شرح تدوین کرد: «براساس ماده یک در این اساسنامه، اصطلاحات زیر در معانی مشروح مربوط به کار میروند؛ وزارت: وزارت بهداشت، سازمان: سازمان غذا و دارو و کالاهای سلامت محور شامل: دارو و مواد تحت مراقبت و نظارت (کنترل)، فرآوردههای طبیعی- سنتی، خوردنی، آشامیدنی، شیرخشک، غذاهای ویژه، آرایشی، بهداشتی، سلولوزی، مکمل، زیستشناسی (بیولوژیک)، واکسن، خون، فرآوردههای مشتق از خون و خوناب (پلاسما)، فرآورده های نوین درمانی و یاخته (سلولی)، تجهیزات و ملزومات پزشکی، دارویی، آزمایشگاهی و دندانپزشکی و مواد اولیه، قطعات ساخت اقلام و ملزومات بستهبندی آنها.»
طبق ماده دو این سند؛ «سازمان، مؤسسه دولتی وابسته به وزارت و دارای شخصیت حقوقی مستقل است و مطابق قوانین و مقررات مربوطه و مفاد این اساسنامه فعالیت مینماید و وظایف استانی آن در دانشگاههای علوم پزشکی سازماندهی میشود.»
در ماده سوم آمده: «رئیس سازمان از بین افراد دارای صلاحیتهای عمومی (از جمله شرایط اسلام، وثاقت و امانت) و تخصصی برای یک دوره چهارساله که برای دورههای بعد نیز قابل تمدید است، توسط وزیر بهداشت، انتخاب و با حکم ایشان منصوب و حکم معاون وزیر و رئیس سازمان را دارد.»
ماده چهارم هم حوزه فعالیت سازمان غذا و دارو را سراسر کشور و مرکز اصلی آن را تهران معرفی کرده است.





